Skansen w Nowym Sączu z dziećmi: co zobaczyć, mapa i trasa zwiedzania
Sądecki Park Etnograficzny i Miasteczko Galicyjskie. Poniżej mapa, lista punktów i wskazówki. W aplikacji Turi ta sama mapa pokazuje Waszą pozycję, prowadzi trasą i pozwala odhaczać zwiedzone miejsca.
Mapa obiektu
Pomarańczowe punkty to miejsca, których nie warto pominąć. Kliknij punkt, żeby zobaczyć opis.
Dane punktów: OpenStreetMap (ODbL), uzupełniane przez Turi. Jeśli coś się nie zgadza, daj znać.
Warto zobaczyć: Skansen w Nowym Sączu
Największy skansen w Małopolsce: na około 20 hektarach stoi blisko 80 budynków przeniesionych z całej Sądecczyzny. Zobaczycie zagrody Lachów Sądeckich, Pogórzan, Górali Sądeckich i Łemków, osadę Cyganów karpackich, domy kolonistów niemieckich, XVII-wieczny dwór z malowidłami, świątynie trzech wyznań oraz młyn, tartaki i folusz poruszane siłą wody. Obok leży Miasteczko Galicyjskie z rynkiem, ratuszem i dawnymi warsztatami.
Budynek / zabytek
Kościół ewangelicki ze Stadeł (1809 r.)
Świątynia kolonistów niemieckich, sprowadzonych na Sądecczyznę pod koniec XVIII wieku, w większości protestantów. Po pożarze w 2003 roku przeniesiono ją do skansenu i przywrócono jej dawny wygląd, z galerią empor i amboną wbudowaną w ołtarz główny.
Budynek / zabytek
Podwójny młyn z domem młynarza z Kamienicy (II poł. XIX w.)
Największy i najbardziej złożony budynek przemysłu ludowego w skansenie: dwa młyny z kamieniami młyńskimi poruszanymi siłą wody i mieszkanie młynarza pod jednym dachem. Wnętrza pokazują stan z przełomu lat 40. i 50. XX wieku.
Budynek / zabytek
Dwór szlachecki z Rdzawy (pocz. XVII w.)
Modrzewiowy dwór, w którym w XVII wieku przez prawie pół wieku mieszkali zakonnicy z pobliskiej Trzciany. Z tego czasu pochodzą unikalne malowidła ścienne w dwóch salach, a pozostałe pokoje urządzono jak szlacheckie mieszkanie z przełomu XIX i XX wieku.
Budynek / zabytek
Kościół św. Piotra i Pawła z Łososiny Dolnej (1739 r.)
Drewniany kościół z 1739 roku z wieżą nakrytą baniastym hełmem i z sobotami, czyli niskimi podcieniami na słupach wokół ścian. W środku jest pięć barokowych ołtarzy, a pod chórem dwa rokokowe konfesjonały z malowidłami o spowiedzi.
Budynek / zabytek
Cerkiew św. Dymitra z Czarnego (lata 50. XVIII w.)
Drewniana łemkowska cerkiew przeniesiona ze wsi Czarne w Beskidzie Niskim. W środku zobaczycie ikonostas z 1801 roku, ścianę z czterema rzędami ikon oddzielającą wiernych od ołtarza, a nad głowami sklepienie pomalowane jak niebo pełne gwiazd. Cerkiew znów jest czynna.
Budynek / zabytek
Szkoła ludowa z Nowego Rybia (1926-1932)
Wiejską szkołę zbudowali własnymi siłami mieszkańcy wsi. Jedna klasa wygląda jak w czasach II Rzeczypospolitej, z ławkami z otworami na kałamarze i tablicą na stojaku, druga jak na początku lat 50. Z tyłu budynku jest skromne mieszkanie nauczyciela.
Wszystkie punkty (52)
Budynek / zabytek (47)
Kościół ewangelicki ze Stadeł (1809 r.)Świątynia kolonistów niemieckich, sprowadzonych na Sądecczyznę pod koniec XVIII wieku, w większości protestantów. Po pożarze w 2003 roku przeniesiono ją do skansenu i przywrócono jej dawny wygląd, z galerią empor i amboną wbudowaną w ołtarz główny.
Podwójny młyn z domem młynarza z Kamienicy (II poł. XIX w.)Największy i najbardziej złożony budynek przemysłu ludowego w skansenie: dwa młyny z kamieniami młyńskimi poruszanymi siłą wody i mieszkanie młynarza pod jednym dachem. Wnętrza pokazują stan z przełomu lat 40. i 50. XX wieku.
Dwór szlachecki z Rdzawy (pocz. XVII w.)Modrzewiowy dwór, w którym w XVII wieku przez prawie pół wieku mieszkali zakonnicy z pobliskiej Trzciany. Z tego czasu pochodzą unikalne malowidła ścienne w dwóch salach, a pozostałe pokoje urządzono jak szlacheckie mieszkanie z przełomu XIX i XX wieku.
Kościół św. Piotra i Pawła z Łososiny Dolnej (1739 r.)Drewniany kościół z 1739 roku z wieżą nakrytą baniastym hełmem i z sobotami, czyli niskimi podcieniami na słupach wokół ścian. W środku jest pięć barokowych ołtarzy, a pod chórem dwa rokokowe konfesjonały z malowidłami o spowiedzi.
Cerkiew św. Dymitra z Czarnego (lata 50. XVIII w.)Drewniana łemkowska cerkiew przeniesiona ze wsi Czarne w Beskidzie Niskim. W środku zobaczycie ikonostas z 1801 roku, ścianę z czterema rzędami ikon oddzielającą wiernych od ołtarza, a nad głowami sklepienie pomalowane jak niebo pełne gwiazd. Cerkiew znów jest czynna.
Szkoła ludowa z Nowego Rybia (1926-1932)Wiejską szkołę zbudowali własnymi siłami mieszkańcy wsi. Jedna klasa wygląda jak w czasach II Rzeczypospolitej, z ławkami z otworami na kałamarze i tablicą na stojaku, druga jak na początku lat 50. Z tyłu budynku jest skromne mieszkanie nauczyciela.
Zagrody kolonistów niemieckich z Gołkowic DolnychMurowane zagrody odtworzono według budynków z Gołkowic Dolnych z końca XVIII wieku, ustawionych szczytem do drogi jak w dawnej wsi. W domu sołtysa zobaczycie mieszczańskie meble, gramofon z tubą i reprezentacyjną izbę, do której dzieci nie mogły wchodzić.
Tartak z Zasadnego (przełom XIX i XX w.)Tartak rodziny Faronów z Gorców, w którym cięto deski i robiono gonty. Wszystkie maszyny napędza jedno koło wodne, a wózek z drewnem sam przesuwa się pod piłę. Tartak bywa czasowo uruchamiany.
Tartak z Młodowa (lata 60. XIX w.)Chłopski tartak znad Popradu z piłą tnącą pnie w pionie. Tu wózek z drewnem przesuwał człowiek, nawijając linę korbą. Porównajcie go z sąsiednim tartakiem z Zasadnego, gdzie robiła to maszyna.
Folusz z Krościenka-Kątów (1928-1929)W foluszu drewniane młoty poruszane siłą wody godzinami ubijały wełnianą tkaninę polewaną gorącą wodą, aż powstało grube sukno na góralskie portki i płaszcze. Folusz pracował do 1968 roku.
Chałupa dymna z Niecwi (ok. 1840 r.)W jedynej izbie tej dymnej chałupy stały też krowy, a pod tym samym dachem jest stajnia na woły. Pośrodku izby stoi archaiczne imadło do strugania gontów zwane wilkiem, bo robienie gontów było częstym zajęciem w karpackich wsiach.
Stodoła z Niecwi (XIX w.)Stodoła połączona ze spichlerzem, z tej samej średniozamożnej zagrody pogórzańskiej co dymna chałupa z Niecwi. W stodole przechowywano zboże i siano, a w spichlerzu ziarno.
Stajnia na woły z Mszalnicy (XIX w.)Stajnia należała do tego samego handlarza wołami co sąsiednia chałupa, który w interesach docierał aż na Węgry. Razem ze stodołą tworzą zamożną zagrodę pogórzańską.
Stodoła z Wojnarowej (II poł. XIX w.)Stodoła ustawiona w zagrodzie handlarza wołami z Mszalnicy, w sektorze Pogórzan. W takich stodołach przechowywano zboże i siano, a na klepisku młócono ziarno.
Chałupa handlarza wołami z Mszalnicy (1834 r.)Bogaty handlarz wołami docierał z bydłem do Krakowa, na Śląsk, Słowację i Węgry. W jego domu wiszą obrazy na szkle przywiezione z wędrówek, w sieni stoją żarna na dwie korby, a obok jest pracownia stolarza i kołodzieja.
Kurnik dworski z Tymbarku (XIX w.)Ośmioboczny kurnik z czterema osobnymi pomieszczeniami dla różnych gatunków drobiu. Należy do folwarku przy dworze z Rdzawy, obok stajni i ośmiobocznej szopy kieratowej.
Stajnia z wozownią z Lipnicy Wielkiej (ok. 1860 r.)Dworska stajnia dla koni z chlewami i wozownią, należąca do folwarku przy dworze z Rdzawy. Razem ze spichlerzem, stodołą, szopą kieratową i ośmiobocznym kurnikiem tworzy gospodarcze zaplecze dworu.
Szopa kieratowa z Krużlowej (XIX w.)Ośmioboczna szopa nazywana maneżem, część dworskiego folwarku. W takiej szopie koń chodzący w kółko poruszał kierat, który napędzał maszyny gospodarskie.
Stodoła folwarczna z Kamienicy (XIX w.)Stodoła w zespole gospodarczym dworu z Rdzawy, zwanym folwarkiem. Obok stoją spichlerz, stajnia z wozownią, ośmioboczna szopa kieratowa i ośmioboczny kurnik.
Chałupa z Rogów (I poł. XIX w.)Chałupę zbudował dziedzic dla dworskiego piekarza, później mieszkali w niej krawiec i szewc. W izdebce stoi warsztat wiejskiego szewca z kopytami, szydłami i dratwą, a w kuchni nad miejscem dla krowy są grzędy dla kur.
Spichlerz z Męciny (1838 r.)Folwarczny spichlerz z 1838 roku, część zespołu gospodarczego dworu z Rdzawy. W jego wnętrzu muzeum pokazuje wystawy czasowe.
Stodoła z Biegonic (I poł. XIX w.)Stodoła w kmiecej zagrodzie z Gostwicy, w której budynki stoją w czworobok wokół obszernego podwórza. Jak cała zagroda ma ściany z drewnianych bali i dach kryty słomą.
Plebania ze Szlachtowej (poł. XIX w.)Plebania greckokatolicka ze Szlachtowej, ustawiona w pobliżu cerkwi z Czarnego. Dziś jej wnętrza służą jako zaplecze leśnego amfiteatru.
Kurna chałupa z Łabowej (poł. XIX w.)Biedna chałupa z jedną dymną izbą, w której mieszkano aż do lat 90. XX wieku. Ściany i powała są czarne od dymu, pod ławką przy piecu jest zagródka dla kur, a w rogu dół na ziemniaki przykryty klapą.
Budynek gospodarczy z Łosia koło Gorlic (II poł. XIX w.)Pod jednym dachem mieszczą się tu stajnia, boisko, zapole, drewutnia i chlewik. Na boisku stoi wóz maziarski z pełnym wyposażeniem, jakim maziarze z Łosia wyruszali w dalekie trasy.
Chałupa maziarska z Łosia (I poł. XIX w.)Mieszkańcy Łosia handlowali mazią do smarowania osi wozów, a później smarami z ropy, wędrując z towarem po Beskidach i Pogórzu. W zimnej izbie jest wystawa maziarstwa, a w pozostałej części domu mieszkanie maziarskiej rodziny z lat 20. XX wieku.
Budynek gospodarczy z Królowej Górnej (rekonstrukcja)Odtworzony budynek gospodarczy z połowy XIX wieku, z tej samej zagrody co chałupa z Królowej Górnej, dawniej Ruskiej. Razem ze spichlerzem postawionym w stoku tworzą zamożne łemkowskie gospodarstwo.
Spichlerz z Królowej Górnej (1892 r.)Spichlerz postawiony w stoku, z kamienną piwnicą. W środku są przegrody i skrzynie na ziarno, bo zboże należało do najcenniejszych zapasów w wiejskim gospodarstwie.
Chałupa zamożnego gazdy z Królowej Górnej (poł. XIX w.)Łemkowska chałupa z potężnych jodłowych bali, złożona z dwóch części połączonych sienią. W wielkiej zimnej izbie z ławami dookoła odbywały się wesela i wspólne prace, a z alkierza do kuchni podawano jedzenie przez małe okienko przy piecu.
Olejarnia ze Słopnic (I poł. XIX w.)Budynek był najpierw kuźnią, potem tłoczono w nim olej z prażonego siemienia lnianego. Wewnątrz stoi unikalna drewniana prasa śrubowa. Olejem lnianym okraszano potrawy, zwłaszcza w adwencie i w poście, i używano go jako lekarstwa.
Stodoła z Obidzy (ok. 1850 r.)Stodoła dopasowana do stromego zbocza: ma trzy pomieszczenia, a każde leży niżej od poprzedniego. Należy do zagrody z Obidzy, obok której jest łąka z koszarem dla owiec i kolibą pasterzy.
Owczarnia z Zagorzyna (I poł. XIX w.)Budynek dla owiec w średniozamożnej zagrodzie z Obidzy. W pobliżu jest łąka z koszarem dla owiec i kolibą, czyli szałasem dla pasterzy.
Suszarnia na owoce (replika)Replika typowej góralskiej suszarni na owoce, ustawiona w zamożnej zagrodzie z Zagorzyna. W takich suszarniach przygotowywano owoce na zimę.
Szopa kieratowa z Maszkowic (pocz. XX w.)Szopa na kierat, który poruszany przez chodzącego w kółko konia napędzał maszyny gospodarskie. Należy do zamożnej zagrody góralskiej z Zagorzyna.
Spichlerz z Kiczni (ok. 1870 r.)Parter spichlerza jest murowany z kamienia, a drewniane pięterko z galerią dobudowano w latach 20. XX wieku jako wakacyjne mieszkanie dla księdza z rodziny. Ażurowa balustrada i ozdobne deski szczytowe są zrobione na wzór szczawnicki.
Stodoła chłopska z Kamienicy (ok. 1860-1870)Stodoła z lat 60. XIX wieku, należąca do zamożnej zagrody góralskiej z Zagorzyna. W stodole przechowywano zboże i siano, a na klepisku zwanym boiskiem młócono ziarno cepami.
Chałupa z Obidzy (ok. 1890 r.)Góralska chałupa z szeroką sienią, przez którą wjeżdżał wóz z sianem. W dymnej kuchni, zwanej piekarnią, suszą się pod powałą drewno, len i owcze serki, a w kącie leżą narzędzia kołodzieja, bo w Obidzy często robiono drewniane koła.
Zagroda z Kamienicy (1869 r.)Mała zagroda w kształcie litery L: w jednym skrzydle mieszkanie, w drugim część gospodarcza. Mieszkał tu wiejski tkacz zwany knapem i w izbie wciąż stoi jego warsztat z nawiniętą osnową. W ogródku jest kapliczka z trzema wieżyczkami.
Spichlerz drewniany z Kiczni (1791 r.)Drewniany spichlerz z 1791 roku, ustawiony w średniozamożnej zagrodzie z Obidzy. W spichlerzach trzymano zboże i inne cenne zapasy gospodarstwa.
Kuźnia z Popowic (ok. 1920 r.)Kuźnia zbudowana na potrzeby własnego gospodarstwa i sąsiadów. W środku jest ceglane palenisko ze skórzanym miechem, kowadło na pniu i rzędy narzędzi kowalskich: pilniki, świdry i młotki.
Stodoła z Zarzecza (II poł. XIX w.)Niewielka stodoła o pięknych proporcjach, stojąca samotnie wśród pól, z czterospadowym dachem krytym słomą. W środku ma boisko do młócenia i jedno zapole na zboże.
Chałupa zamożnego kmiecia z Gostwicy (ok. 1850 r.)Dom najbogatszych gospodarzy lachowskich, z kuchnią, izdebką i alkierzem dla starych rodziców. W zimnej izbie urządzono izbę weselną: w 1963 roku na weselu córki gospodarzy gościł tu biskup Karol Wojtyła, późniejszy papież.
Spichlerz z Gostwicy (1861 r.)Spichlerz łatwo rozpoznać po wielkich białych kropkach malowanych wapnem na ścianach. W środku zobaczycie typowe wyposażenie spichlerza z zamożnej zagrody lachowskiej.
Wozownia z Mokrej Wsi (II poł. XIX w.)Wozownia, w której trzymano wozy, stoi na podwórzu bogatej zagrody z Gostwicy, razem ze stajnią z tej samej wsi. Wszystkie budynki zagrody mają dachy kryte słomą.
Chałupa Wincentego Myjaka z Zagorzyna (1884 r.)Dom zamożnego gospodarza i wójta, który był posłem do sejmu we Lwowie i do parlamentu w Wiedniu. Ozdobny ganek i balkon naśladują domy ze Szczawnicy, a w izbie i gabinecie stoją mieszczańskie meble zamówione u krakowskiego stolarza.
Spichlerz z Zagorzyna (1880 r.)Drewniany spichlerz z 1880 roku, stojący naprzeciw chałupy Wincentego Myjaka, po drugiej stronie drogi. W 1921 roku nadbudowano w nim mieszkalne pięterko z gankiem, ozdobione ażurową dekoracją.
Stajnia z Kamienicy (II poł. XIX w.)Stajnia przeniesiona z Kamienicy do zamożnej zagrody góralskiej z Zagorzyna, obok chałupy Wincentego Myjaka. Razem ze stodołą, dwoma spichlerzami i szopą kieratową tworzy pełne zabudowania bogatego gospodarstwa.
Atrakcja (1)
Amfiteatr leśnyAmfiteatr na skraju lasu, w pobliżu cerkwi z Czarnego, a jego zapleczem jest sąsiednia plebania ze Szlachtowej. Latem skansen organizuje plenerowe imprezy folklorystyczne.
Toalety / kasy / parking (3)
Wejście od ul. Lwowskiej 226Wejście do skansenu przez Miasteczko Galicyjskie. Od 1 maja 2026 to jedyne czynne wejście, bo brama od ul. Wieniawy-Długoszowskiego jest zamknięta z powodu budowy.
Kasa skansenu (ul. Wieniawy-Długoszowskiego)Główna kasa i informacja w małym drewnianym budynku za bramą od ul. Wieniawy-Długoszowskiego. Gdy to wejście jest zamknięte, bilety kupicie w kasie w Miasteczku Galicyjskim przy ul. Lwowskiej 226.
Wejście od ul. Wieniawy-DługoszowskiegoWejście do skansenu od ul. Wieniawy-Długoszowskiego. Od 1 maja 2026 r. jest zamknięte do odwołania z powodu prac budowlanych, więc wchodźcie od ul. Lwowskiej 226, przez Miasteczko Galicyjskie.
Gastronomia (1)
Bar „Kafe chatka”
Wskazówki dla rodzin
Od 1 maja 2026 r., z powodu prac budowlanych, do skansenu wchodzi się tylko od ul. Lwowskiej 226, przez Miasteczko Galicyjskie, gdzie są bezpłatny parking i kasa. Wnętrza chałup są otwarte w sezonie, od maja do połowy października (zwykle około 10 najważniejszych budynków), a poza sezonem można tylko spacerować po terenie. Teren jest pagórkowaty, a drogi nieutwardzone, więc z wózkiem dziecięcym bywa trudno; w kasie dostaniecie przewodnik dla rodzin z dziećmi.
- Otwórzcie obiekt w aplikacji przed wyjazdem, lista punktów i trasa zostaną w telefonie.
- Zacznijcie od punktów najdalej od wejścia, kiedy dzieci mają jeszcze siły.
- Odhaczajcie na bieżąco; przy wyjściu aplikacja pokaże, co zostało.
Ten obiekt w aplikacji Turi
Pozycja na żywo, trasa od punktu do punktu i lista odhaczania. Bezpłatnie, bez konta.
Pobierz na AndroidaNocleg i okolica
Planujecie zostać dłużej? Wkrótce pokażemy tu sprawdzone noclegi dla rodzin w pobliżu i inne atrakcje w okolicy. Prowadzisz pensjonat albo agroturystykę w pobliżu? Napisz do nas.
Inne obiekty w Turi
Skansen w Nowym SączuPobierz Turi