Fot. Pierre-Selim Huard, CC BY 4.0, Wikimedia Commons
StarówkaBerlin, Niemcy

Berlin: Brama Brandenburska, Unter den Linden i Wyspa Muzeów: co zobaczyć, mapa i trasa zwiedzania

Berlin: Brama Brandenburska, Unter den Linden i Wyspa Muzeów. W aplikacji Turi ta sama mapa pokazuje twoją pozycję, prowadzi od punktu do punktu i pozwala odhaczać zwiedzone miejsca.

18punktów do zobaczenia
15na polecanej trasie
ok. 4 hzwiedzania

Przed wyjazdem

ok. 4 hspokojnym tempem, z przerwami
9toalety na mapie
wstęp wolnymuzea i wieże mają osobne bilety
Spacer zaczyna się na Placu Republiki przed Reichstagiem. Najbliżej jest stacja kolejki S-Bahn i metra Brandenburger Tor (linie S1, S2, S25, S26 i U5), skąd dojdziesz w kilka minut, a w okolice Bramy Brandenburskiej dojeżdża też autobus 100. Polecana trasa kończy się na Alexanderplatz, gdzie wsiądziesz do S-Bahn, metra U2, U5 i U8 albo pociągu regionalnego. Jeśli jesteś już w centrum, Turi poprowadzi od najbliższego punktu. Spacer po mieście i pole stel pomnika są bezpłatne, a do kopuły Reichstagu wejdziesz bezpłatnie po wcześniejszej rejestracji, z dokumentem tożsamości, codziennie od 8 do 24. Płatne są katedra, wieża telewizyjna (codziennie od 10 do 23), taras na dachu Humboldt Forum i muzea, a Muzeum Pergamońskie ma zostać ponownie otwarte dopiero 4 czerwca 2027 roku. Na galerię kopuły katedry prowadzi 270 stopni, poza tym trasa biegnie płasko ulicami i placami. Toalety znajdziesz w muzeach i kawiarniach przy trasie. Zimą wszystkie punkty trasy są dostępne, tylko wcześniej robi się ciemno. Trasa ma około 5 kilometrów, zaplanuj około czterech godzin, bez zwiedzania muzeów.
  • W domu otwórz obiekt w Turi i dotknij „Pobierz na wyjazd”: mapa, opisy i zdjęcia zadziałają bez zasięgu.
  • Najdalsze punkty zwiedzaj na początku, kiedy masz jeszcze siły.
  • Odhaczaj na bieżąco, a przy wyjściu będziesz wiedzieć, co zostało.

Berlin: Mitte w aplikacji Turi

Pozycja na żywo, trasa od punktu do punktu, opisy do czytania i słuchania. Bezpłatnie, bez konta, w 12 językach.

Pobierz na Androida

Mapa obiektu

Ten sam plan co w aplikacji. Dotknij punktu, żeby zobaczyć zdjęcie i opis; w Turi zobaczysz na nim też siebie.

Plan: Berlin: Mitte
1polecane, w kolejności trasypozostałe punktyWCtoalety, jedzenie, kasy

Coś się nie zgadza? Daj znać.

Warto zobaczyć

Mitte to historyczne centrum Berlina, w którym na kilku kilometrach spotykają się królewskie Prusy, cesarstwo, druga wojna światowa i podział miasta murem. Spacer prowadzi od Reichstagu i Bramy Brandenburskiej, obok pomnika ofiar Zagłady i placu Gendarmenmarkt, aleją Unter den Linden na Wyspę Muzeów wpisaną na listę UNESCO. Potem przez Szprewę dochodzi do Dzielnicy Mikołaja, założonej około 1200 roku, i kończy się pod wieżą telewizyjną na Alexanderplatz.

Reichstag i szklana kopułaFot. Anil Öztas, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons1
Budynek / zabytek

Reichstag i szklana kopuła

Gmach Reichstagu zbudowano w latach 1884-1894 według projektu Paula Wallota, a napis „Dem deutschen Volke”, czyli „Narodowi niemieckiemu”, umieszczono nad wejściem w 1916 roku. W 1933 roku budynek spłonął, a w 1945 roku po walkach o Berlin był ruiną. W latach 1995-1999 przebudował go Norman Foster i od 1999 roku znów obraduje tu Bundestag, niemiecki parlament. Szklana kopuła ma 40 metrów średnicy, a na taras widokowy prowadzą w niej dwie spiralne rampy, każda długa na około 230 metrów. Wejście jest bezpłatne, ale trzeba się wcześniej zarejestrować i mieć dokument tożsamości.

Brama Brandenburska i Pariser PlatzFot. Pierre-Selim Huard, CC BY 4.0, Wikimedia Commons2
Atrakcja

Brama Brandenburska i Pariser Platz

Brama Brandenburska to jedyna zachowana brama miejska Berlina. Zaprojektował ją Carl Gotthard Langhans, a zbudowano ją w latach 1788-1791 na wzór Propylejów, wejścia na ateński Akropol: 12 kolumn tworzy 5 przejść. Na szczycie stoi kwadryga Johanna Gottfrieda Schadowa, którą Napoleon w 1806 roku wywiózł do Paryża, a w 1814 roku wróciła do Berlina. W czasach muru berlińskiego brama była zamknięta, a ponownie otwarto ją 22 grudnia 1989 roku. Po wschodniej stronie leży Pariser Platz z Hotelem Adlon, a w południowym skrzydle bramy jest informacja turystyczna.

Pomnik Pomordowanych Żydów EuropyFot. Photograph by Mike Peel ( www.mikepeel.net )., CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons3
Atrakcja

Pomnik Pomordowanych Żydów Europy

Pomnik zaprojektował Peter Eisenman, a otwarto go 10 maja 2005 roku. Na powierzchni 1,9 hektara stoi 2711 betonowych stel, wysokich od 20 centymetrów do 4,7 metra, a między nimi możesz przejść wąskimi alejkami. Pole stel jest otwarte przez całą dobę i bezpłatne. Pod jego wschodnią częścią jest podziemne Miejsce Informacji z nazwiskami około 3 milionów żydowskich ofiar Zagłady, otwarte od wtorku do niedzieli od 10 do 18, także bezpłatnie.

GendarmenmarktFot. Ansgar Koreng, CC BY 3.0 de, Wikimedia Commons4
Atrakcja

Gendarmenmarkt

Plac wytyczył pod koniec XVII wieku Johann Arnold Nering, a nazwę dał mu pruski pułk kirasjerów Gendarmen, którego stajnie stały tu do 1773 roku. Po bokach stoją dwa kościoły nazywane katedrami: od północy Francuski, zbudowany przez hugenotów w latach 1701-1705, a od południa Niemiecki z 1708 roku. Ich wieże z kopułami dobudował w 1785 roku Carl von Gontard. Pośrodku stoi Konzerthaus, który Karl Friedrich Schinkel zbudował w 1821 roku jako teatr, a przed nim pomnik poety Friedricha Schillera. Po mniej więcej 2 latach remontu plac otwarto ponownie w marcu 2025 roku.

Unter den Linden i pomnik Fryderyka WielkiegoFot. Bärwinkel,Klaus, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons5
Atrakcja

Unter den Linden i pomnik Fryderyka Wielkiego

Unter den Linden, czyli „Pod Lipami”, to najsłynniejsza aleja Berlina, długa na prawie 1,5 kilometra i szeroka na 60 metrów. W XVI wieku elektor Jan Jerzy wytyczył tu drogę do konnej jazdy z zamku do zwierzyńca w Tiergarten, a w 1647 roku obsadzono ją lipami. Na środkowym pasie stoi konny pomnik króla Fryderyka Wielkiego, dzieło Christiana Daniela Raucha z 1851 roku. Po północnej stronie alei widzisz główny gmach Uniwersytetu Humboldtów, dawny pałac księcia Henryka.

Bebelplatz i pomnik palenia książekFot. Ansgar Koreng, CC BY 3.0 de, Wikimedia Commons6
Atrakcja

Bebelplatz i pomnik palenia książek

Plac powstał w latach 1741-1743 za króla Fryderyka II jako Plac Opery, a nazwę Bebelplatz nosi od 1947 roku. Wieczorem 10 maja 1933 roku nazistowscy studenci spalili tu około 20 000 książek, po przemówieniu ministra propagandy Josepha Goebbelsa. Na środku placu spójrz w dół: przez szklaną płytę w bruku widać puste półki, na których zmieściłoby się wszystkie 20 000 spalonych książek. To pomnik Pusta Biblioteka, dzieło Michy Ullmana. Obok wyryto słowa Heinricha Heinego z 1821 roku: „To był tylko wstęp, tam, gdzie pali się książki, w końcu pali się także ludzi”.

Neue WacheFot. Ansgar Koreng, CC BY 3.0 de, Wikimedia Commons7
Budynek / zabytek

Neue Wache

Neue Wache, czyli Nowy Odwach, to pierwsza duża budowla Karla Friedricha Schinkla w Berlinie, wzniesiona w latach 1816-1818 jako wartownia straży królewskiego pałacu. Od 1993 roku jest Centralnym Miejscem Pamięci Ofiar Wojny i Tyranii Republiki Federalnej Niemiec. W pustej sali stoi powiększona rzeźba Käthe Kollwitz „Matka z martwym synem”. Nad nią w dachu jest okrągły otwór, przez który pada deszcz i śnieg, co ma przypominać o cierpieniu cywilów w czasie obu wojen światowych.

Wyspa Muzeów i Dziedziniec KolumnowyFot. Ray Swi-hymn from Sijhih-Taipei, Taiwan, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons8
Atrakcja

Wyspa Muzeów i Dziedziniec Kolumnowy

Wyspa Muzeów od 1999 roku jest na liście UNESCO. Tworzy ją 5 muzeów: Stare Muzeum z 1830 roku, Nowe Muzeum z 1859 roku, Stara Galeria Narodowa z 1876 roku, Muzeum Bodego z 1904 roku i Muzeum Pergamońskie budowane w latach 1910-1930. Stoisz na Dziedzińcu Kolumnowym między Nowym Muzeum, w którym jest popiersie Nefertiti, a Starą Galerią Narodową. Nowe Muzeum, zniszczone w czasie wojny, odbudował David Chipperfield i otwarto je ponownie w 2009 roku, a od 2019 roku wejściem na wyspę jest Galeria Jamesa Simona. Muzeum Pergamońskie jest zamknięte od października 2023 roku, a jego część z Ołtarzem Pergamońskim ma zostać otwarta 4 czerwca 2027 roku.

Lustgarten i Stare MuzeumFot. Photograph by Mike Peel ( www.mikepeel.net )., CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons9
Atrakcja

Lustgarten i Stare Muzeum

Lustgarten, czyli Ogród Przyjemności, był w XVI wieku ogrodem warzywnym przy zamku elektorów. W 1646 roku Ludwika Henrietta z rodu Nassau zamieniła go w ogród z fontannami, a w 1713 roku król Fryderyk Wilhelm I zrobił z niego plac musztry. Od północy zamyka go Stare Muzeum Karla Friedricha Schinkla z 18 jońskimi kolumnami, otwarte w 1830 roku. Przed muzeum stoi granitowa misa, którą Christian Gottlieb Cantian wykuł z wielkiego głazu narzutowego: ma 6,91 metra średnicy, waży około 75 ton i miała stać w rotundzie muzeum, ale okazała się za duża. Berlińczycy nazywają ją „wazą na zupę”.

Katedra BerlińskaFot. Chainwit., CC BY 4.0, Wikimedia Commons10
Budynek / zabytek

Katedra Berlińska

Katedrę zbudowano w latach 1894-1905 na polecenie cesarza Wilhelma II według projektu Juliusa Raschdorffa. W podziemiach jest krypta Hohenzollernów z około 90 trumnami członków rodu panującego w Brandenburgii i Prusach. Organy Wilhelma Sauera z 1905 roku mają 7269 piszczałek. W 1944 roku bomba zapalająca trafiła w kopułę, a nawę otwarto ponownie dopiero w 1993 roku. Po 270 stopniach wejdziesz na galerię wokół kopuły z widokiem na centrum; wstęp jest płatny, a osoby poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie.

Humboldt Forum w odbudowanym pałacuFot. Frank Schulenburg, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons11
Budynek / zabytek

Humboldt Forum w odbudowanym pałacu

Od 1443 roku stał tu zamek Hohenzollernów, aż do 1918 roku siedziba elektorów brandenburskich, królów pruskich i cesarzy niemieckich. Barokowy kształt zaczął mu nadawać w 1698 roku Andreas Schlüter, a przebudowę ukończono w 1713 roku. W 1950 roku władze NRD rozebrały pałac, a w latach 1973-1976 zbudowały na jego miejscu Pałac Republiki, rozebrany w latach 2006-2008. Od 2013 roku pałac odbudowano według projektu Franca Stelli: 3 fasady odtworzono w stylu barokowym, a wschodnia, od strony Szprewy, jest nowoczesna. Dziś działa tu Humboldt Forum z Muzeum Etnologicznym i Muzeum Sztuki Azjatyckiej, a na taras na dachu, na wysokości 30 metrów, wjedziesz windą z biletem.

Dzielnica Mikołaja i kościół Świętego MikołajaFot. Dguendel, CC BY 3.0, Wikimedia Commons12
Atrakcja

Dzielnica Mikołaja i kościół Świętego Mikołaja

Dzielnica Mikołaja powstała około 1200 roku i należy do najstarszej części miasta, Starego Berlina. Jej sercem jest kościół Świętego Mikołaja, najstarszy kościół Berlina, zaczęty około 1230 roku. Po zniszczeniach wojennych kościół odbudowano w latach 1980-1983 według dawnych planów, a dziś działa w nim muzeum. Całą dzielnicę odbudowano na 750-lecie Berlina w 1987 roku, łącząc zrekonstruowane kamienice z blokami z wielkiej płyty. Zajrzyj też do Pałacu Ephraima z 1766 roku i do domu Knoblauchów z 1760 roku, w którym jest muzeum mieszczańskiego wnętrza.

Czerwony RatuszFot. Diego Delso, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons13
Budynek / zabytek

Czerwony Ratusz

Czerwony Ratusz, siedzibę burmistrza Berlina i senatu, zaczęto budować w 1861 roku według projektu Hermanna Friedricha Waesemanna. Nazwę zawdzięcza fasadzie z czerwonej cegły, a jego wieża ma 94 metry wysokości. Na wysokości pierwszego piętra biegnie Kamienna Kronika: 36 płaskorzeźb z terakoty opowiada historię Berlina i Brandenburgii od XII wieku do powstania Cesarstwa Niemieckiego w 1871 roku. Ciekawostka dla Polaków: jednym ze wzorów dla fasady i wieży mógł być średniowieczny ratusz w Toruniu.

Wieża telewizyjnaFot. Diego Delso, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons14
Budynek / zabytek

Wieża telewizyjna

Wieża telewizyjna ma 368 metrów i jest najwyższą budowlą w Niemczech. NRD budowała ją w latach 1965-1969, a otwarto ją 3 października 1969 roku. Winda wjeżdża w około 40 sekund na taras widokowy na wysokości około 203 metrów, skąd przy dobrej pogodzie widać na 42 kilometry, a na 207 metrach obraca się restauracja. Gdy słońce świeci na kulę, często pojawia się na niej świetlisty krzyż; berlińczycy nazwali to „zemstą papieża”, bo władze NRD usuwały krzyże z kościołów.

Alexanderplatz i Zegar ŚwiatowyFot. MaryG90, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons15
Atrakcja

Alexanderplatz i Zegar Światowy

Alexanderplatz nazwano na cześć cara Aleksandra I, który odwiedził Berlin w 1805 roku. Na placu stoi Zegar Światowy z 1969 roku, zaprojektowany przez Ericha Johna: ma 24 ściany, po jednej na każdą strefę czasową, a na szczycie uproszczony model Układu Słonecznego. To ulubione miejsce spotkań berlińczyków i turystów. 4 listopada 1989 roku odbyła się tu największa niezależna od władz demonstracja w historii NRD. Tu kończy się spacer: ze stacji Alexanderplatz odjeżdżają S-Bahn, metro U2, U5 i U8 oraz pociągi regionalne.

Wszystkie punkty (28)

Pogrupowane jak w legendzie planu. Gwiazdka oznacza punkty polecane.

Budynek / zabytek 8
Reichstag i szklana kopuła ★Gmach Reichstagu zbudowano w latach 1884-1894 według projektu Paula Wallota, a napis „Dem deutschen Volke”, czyli „Narodowi niemieckiemu”, umieszczono nad wejściem w 1916 roku. W 1933 roku budynek spłonął, a w 1945 roku po walkach o Berlin był ruiną. W latach 1995-1999 przebudował go Norman Foster i od 1999 roku znów obraduje tu Bundestag, niemiecki parlament. Szklana kopuła ma 40 metrów średnicy, a na taras widokowy prowadzą w niej dwie spiralne rampy, każda długa na około 230 metrów. Wejście jest bezpłatne, ale trzeba się wcześniej zarejestrować i mieć dokument tożsamości.
Neue Wache ★Neue Wache, czyli Nowy Odwach, to pierwsza duża budowla Karla Friedricha Schinkla w Berlinie, wzniesiona w latach 1816-1818 jako wartownia straży królewskiego pałacu. Od 1993 roku jest Centralnym Miejscem Pamięci Ofiar Wojny i Tyranii Republiki Federalnej Niemiec. W pustej sali stoi powiększona rzeźba Käthe Kollwitz „Matka z martwym synem”. Nad nią w dachu jest okrągły otwór, przez który pada deszcz i śnieg, co ma przypominać o cierpieniu cywilów w czasie obu wojen światowych.
Katedra Berlińska ★Katedrę zbudowano w latach 1894-1905 na polecenie cesarza Wilhelma II według projektu Juliusa Raschdorffa. W podziemiach jest krypta Hohenzollernów z około 90 trumnami członków rodu panującego w Brandenburgii i Prusach. Organy Wilhelma Sauera z 1905 roku mają 7269 piszczałek. W 1944 roku bomba zapalająca trafiła w kopułę, a nawę otwarto ponownie dopiero w 1993 roku. Po 270 stopniach wejdziesz na galerię wokół kopuły z widokiem na centrum; wstęp jest płatny, a osoby poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie.
Humboldt Forum w odbudowanym pałacu ★Od 1443 roku stał tu zamek Hohenzollernów, aż do 1918 roku siedziba elektorów brandenburskich, królów pruskich i cesarzy niemieckich. Barokowy kształt zaczął mu nadawać w 1698 roku Andreas Schlüter, a przebudowę ukończono w 1713 roku. W 1950 roku władze NRD rozebrały pałac, a w latach 1973-1976 zbudowały na jego miejscu Pałac Republiki, rozebrany w latach 2006-2008. Od 2013 roku pałac odbudowano według projektu Franca Stelli: 3 fasady odtworzono w stylu barokowym, a wschodnia, od strony Szprewy, jest nowoczesna. Dziś działa tu Humboldt Forum z Muzeum Etnologicznym i Muzeum Sztuki Azjatyckiej, a na taras na dachu, na wysokości 30 metrów, wjedziesz windą z biletem.
Czerwony Ratusz ★Czerwony Ratusz, siedzibę burmistrza Berlina i senatu, zaczęto budować w 1861 roku według projektu Hermanna Friedricha Waesemanna. Nazwę zawdzięcza fasadzie z czerwonej cegły, a jego wieża ma 94 metry wysokości. Na wysokości pierwszego piętra biegnie Kamienna Kronika: 36 płaskorzeźb z terakoty opowiada historię Berlina i Brandenburgii od XII wieku do powstania Cesarstwa Niemieckiego w 1871 roku. Ciekawostka dla Polaków: jednym ze wzorów dla fasady i wieży mógł być średniowieczny ratusz w Toruniu.
Wieża telewizyjna ★Wieża telewizyjna ma 368 metrów i jest najwyższą budowlą w Niemczech. NRD budowała ją w latach 1965-1969, a otwarto ją 3 października 1969 roku. Winda wjeżdża w około 40 sekund na taras widokowy na wysokości około 203 metrów, skąd przy dobrej pogodzie widać na 42 kilometry, a na 207 metrach obraca się restauracja. Gdy słońce świeci na kulę, często pojawia się na niej świetlisty krzyż; berlińczycy nazwali to „zemstą papieża”, bo władze NRD usuwały krzyże z kościołów.
Opera PaństwowaOperę zbudowano dla Fryderyka Wielkiego według projektu Georga Wenzeslausa von Knobelsdorffa i otwarto ją 7 grudnia 1742 roku. Berlińczycy nazywają ją Lindenoper, czyli Operą pod Lipami. Budynek spłonął w 1843 roku, a w czasie drugiej wojny światowej był niszczony w 1941 i w 1945 roku; odbudowano go w latach 1951-1955. Po około 7 latach remontu operę otwarto ponownie 3 października 2017 roku, a jej widownia ma 1350 miejsc.
ZeughausZeughaus, dawny arsenał, to najstarszy budynek przy Unter den Linden. Budowę zaczęto w 1695 roku, a pracowali przy nim kolejno Johann Arnold Nering, Martin Grünberg, Andreas Schlüter i Jean de Bodt. W XVIII wieku był to największy skład broni w Prusach. Na dziedzińcu Schlüter umieścił nad oknami 22 głowy umierających wojowników. Dziś budynek należy do Niemieckiego Muzeum Historycznego i od 2021 roku jest zamknięty na remont, a wystawy czasowe pokazuje nowoczesny gmach za nim, zaprojektowany przez Ieoh Minga Peia.
Atrakcja 10
Brama Brandenburska i Pariser Platz ★Brama Brandenburska to jedyna zachowana brama miejska Berlina. Zaprojektował ją Carl Gotthard Langhans, a zbudowano ją w latach 1788-1791 na wzór Propylejów, wejścia na ateński Akropol: 12 kolumn tworzy 5 przejść. Na szczycie stoi kwadryga Johanna Gottfrieda Schadowa, którą Napoleon w 1806 roku wywiózł do Paryża, a w 1814 roku wróciła do Berlina. W czasach muru berlińskiego brama była zamknięta, a ponownie otwarto ją 22 grudnia 1989 roku. Po wschodniej stronie leży Pariser Platz z Hotelem Adlon, a w południowym skrzydle bramy jest informacja turystyczna.
Pomnik Pomordowanych Żydów Europy ★Pomnik zaprojektował Peter Eisenman, a otwarto go 10 maja 2005 roku. Na powierzchni 1,9 hektara stoi 2711 betonowych stel, wysokich od 20 centymetrów do 4,7 metra, a między nimi możesz przejść wąskimi alejkami. Pole stel jest otwarte przez całą dobę i bezpłatne. Pod jego wschodnią częścią jest podziemne Miejsce Informacji z nazwiskami około 3 milionów żydowskich ofiar Zagłady, otwarte od wtorku do niedzieli od 10 do 18, także bezpłatnie.
Gendarmenmarkt ★Plac wytyczył pod koniec XVII wieku Johann Arnold Nering, a nazwę dał mu pruski pułk kirasjerów Gendarmen, którego stajnie stały tu do 1773 roku. Po bokach stoją dwa kościoły nazywane katedrami: od północy Francuski, zbudowany przez hugenotów w latach 1701-1705, a od południa Niemiecki z 1708 roku. Ich wieże z kopułami dobudował w 1785 roku Carl von Gontard. Pośrodku stoi Konzerthaus, który Karl Friedrich Schinkel zbudował w 1821 roku jako teatr, a przed nim pomnik poety Friedricha Schillera. Po mniej więcej 2 latach remontu plac otwarto ponownie w marcu 2025 roku.
Unter den Linden i pomnik Fryderyka Wielkiego ★Unter den Linden, czyli „Pod Lipami”, to najsłynniejsza aleja Berlina, długa na prawie 1,5 kilometra i szeroka na 60 metrów. W XVI wieku elektor Jan Jerzy wytyczył tu drogę do konnej jazdy z zamku do zwierzyńca w Tiergarten, a w 1647 roku obsadzono ją lipami. Na środkowym pasie stoi konny pomnik króla Fryderyka Wielkiego, dzieło Christiana Daniela Raucha z 1851 roku. Po północnej stronie alei widzisz główny gmach Uniwersytetu Humboldtów, dawny pałac księcia Henryka.
Bebelplatz i pomnik palenia książek ★Plac powstał w latach 1741-1743 za króla Fryderyka II jako Plac Opery, a nazwę Bebelplatz nosi od 1947 roku. Wieczorem 10 maja 1933 roku nazistowscy studenci spalili tu około 20 000 książek, po przemówieniu ministra propagandy Josepha Goebbelsa. Na środku placu spójrz w dół: przez szklaną płytę w bruku widać puste półki, na których zmieściłoby się wszystkie 20 000 spalonych książek. To pomnik Pusta Biblioteka, dzieło Michy Ullmana. Obok wyryto słowa Heinricha Heinego z 1821 roku: „To był tylko wstęp, tam, gdzie pali się książki, w końcu pali się także ludzi”.
Wyspa Muzeów i Dziedziniec Kolumnowy ★Wyspa Muzeów od 1999 roku jest na liście UNESCO. Tworzy ją 5 muzeów: Stare Muzeum z 1830 roku, Nowe Muzeum z 1859 roku, Stara Galeria Narodowa z 1876 roku, Muzeum Bodego z 1904 roku i Muzeum Pergamońskie budowane w latach 1910-1930. Stoisz na Dziedzińcu Kolumnowym między Nowym Muzeum, w którym jest popiersie Nefertiti, a Starą Galerią Narodową. Nowe Muzeum, zniszczone w czasie wojny, odbudował David Chipperfield i otwarto je ponownie w 2009 roku, a od 2019 roku wejściem na wyspę jest Galeria Jamesa Simona. Muzeum Pergamońskie jest zamknięte od października 2023 roku, a jego część z Ołtarzem Pergamońskim ma zostać otwarta 4 czerwca 2027 roku.
Lustgarten i Stare Muzeum ★Lustgarten, czyli Ogród Przyjemności, był w XVI wieku ogrodem warzywnym przy zamku elektorów. W 1646 roku Ludwika Henrietta z rodu Nassau zamieniła go w ogród z fontannami, a w 1713 roku król Fryderyk Wilhelm I zrobił z niego plac musztry. Od północy zamyka go Stare Muzeum Karla Friedricha Schinkla z 18 jońskimi kolumnami, otwarte w 1830 roku. Przed muzeum stoi granitowa misa, którą Christian Gottlieb Cantian wykuł z wielkiego głazu narzutowego: ma 6,91 metra średnicy, waży około 75 ton i miała stać w rotundzie muzeum, ale okazała się za duża. Berlińczycy nazywają ją „wazą na zupę”.
Dzielnica Mikołaja i kościół Świętego Mikołaja ★Dzielnica Mikołaja powstała około 1200 roku i należy do najstarszej części miasta, Starego Berlina. Jej sercem jest kościół Świętego Mikołaja, najstarszy kościół Berlina, zaczęty około 1230 roku. Po zniszczeniach wojennych kościół odbudowano w latach 1980-1983 według dawnych planów, a dziś działa w nim muzeum. Całą dzielnicę odbudowano na 750-lecie Berlina w 1987 roku, łącząc zrekonstruowane kamienice z blokami z wielkiej płyty. Zajrzyj też do Pałacu Ephraima z 1766 roku i do domu Knoblauchów z 1760 roku, w którym jest muzeum mieszczańskiego wnętrza.
Alexanderplatz i Zegar Światowy ★Alexanderplatz nazwano na cześć cara Aleksandra I, który odwiedził Berlin w 1805 roku. Na placu stoi Zegar Światowy z 1969 roku, zaprojektowany przez Ericha Johna: ma 24 ściany, po jednej na każdą strefę czasową, a na szczycie uproszczony model Układu Słonecznego. To ulubione miejsce spotkań berlińczyków i turystów. 4 listopada 1989 roku odbyła się tu największa niezależna od władz demonstracja w historii NRD. Tu kończy się spacer: ze stacji Alexanderplatz odjeżdżają S-Bahn, metro U2, U5 i U8 oraz pociągi regionalne.
Fontanna NeptunaFontannę Neptuna zaprojektował Reinhold Begas, a odsłonięto ją 1 listopada 1891 roku. Pierwotnie stała przed Pałacem Berlińskim, a w 1969 roku, po rozbiórce pałacu, przeniesiono ją tutaj, między kościół Mariacki i Czerwony Ratusz. Wokół boga mórz siedzą 4 kobiety, które przedstawiają wielkie rzeki Prus: Ren, Łabę, Odrę i Wisłę. Wisłę poznasz po kłodach drewna, Odrę po kozie i futrze, Ren po sieci rybackiej i winogronach, a Łabę po kłosach zboża i owocach.
Toalety / kasy / parking 10
Początek spaceru na Placu RepublikiSpacer zaczyna się na Placu Republiki, dużym trawniku przed zachodnią fasadą Reichstagu. Trasa prowadzi przez Bramę Brandenburską i aleję Unter den Linden na Wyspę Muzeów, a potem przez Szprewę do Dzielnicy Mikołaja i na Alexanderplatz. Po drodze zobaczysz miejsca związane z królami pruskimi, z drugą wojną światową i z podziałem Berlina.
Toaleta publiczna 1
Toaleta publiczna 2
Toaleta publiczna 3
Toaleta publiczna 4
Toaleta publiczna 5
Toaleta publiczna 6
Toaleta publiczna 7
Toaleta publiczna 8
Toaleta publiczna 9
Berlin: MittePobierz Turi