Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
ZamekLaunsdorf, Karyntia, Austria
Hochosterwitz: co zobaczyć, mapa i trasa zwiedzania
Zamek Hochosterwitz i droga przez 14 bram. W aplikacji Turi ta sama mapa pokazuje twoją pozycję, prowadzi od punktu do punktu i pozwala odhaczać zwiedzone miejsca.
jedzeniemiejsc z jedzeniem nie ma jeszcze na mapie
Wycieczka zaczyna się przy kasie i parkingu u stóp skały, a kończy na dziedzińcu zamku górnego, skąd wrócisz tą samą drogą albo zjedziesz windą. Najbliższa stacja kolejowa to Launsdorf-Hochosterwitz na linii z Klagenfurtu, skąd dojdziesz pieszo, a przy drodze pod zamkiem jest przystanek autobusowy Launsdorf Burg Hochosterwitz. Wstęp jest płatny: w 2026 roku dorośli płacą 18 euro, dzieci od 6 do 15 lat 11 euro, a bilet rodzinny kosztuje 47 euro; winda kosztuje dodatkowo 12 euro w górę i 7 euro w dół, dzieci do 6 lat wchodzą i jadą za darmo. Zamek jest czynny od kwietnia do 1 listopada: w kwietniu, wrześniu i październiku od środy do niedzieli od 10 do 17, w maju codziennie od 10 do 17, od czerwca do sierpnia codziennie od 9 do 18, a ostatnie wejście jest półtorej godziny przed zamknięciem. Od listopada do marca zamek jest zamknięty, otwiera się tylko na jarmark adwentowy na początku grudnia, w 2026 roku od 4 do 8 grudnia. Droga przez bramy to stałe podejście po żwirowej drodze, więc z wózkiem lepiej wjechać windą. Toalety są przy kasie na dole i na zamku obok górnej stacji windy, a psy mogą wejść. Jeśli jesteś już na zamku, Turi poprowadzi od najbliższego punktu. Zaplanuj około 2 godzin, a na samą drogę przez bramy i dziedziniec co najmniej półtorej godziny.
W domu otwórz obiekt w Turi i dotknij „Pobierz na wyjazd”: mapa, opisy i zdjęcia zadziałają bez zasięgu.
Najdalsze punkty zwiedzaj na początku, kiedy masz jeszcze siły.
Odhaczaj na bieżąco, a przy wyjściu będziesz wiedzieć, co zostało.
Hochosterwitz w aplikacji Turi
Pozycja na żywo, trasa od punktu do punktu, opisy do czytania i słuchania. Bezpłatnie, bez konta, w 12 językach.
Zamek Hochosterwitz stoi na dolomitowej skale, która wznosi się ponad 150 metrów nad równiną w środkowej Karyntii, a pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 860 roku. Georg Khevenhüller kupił go w 1571 roku i przebudował, a drogę na szczyt zamknął 14 bramami, z których każdą napastnik musiałby zdobywać osobno. Droga przez bramy ma 620 metrów, a zamek od ponad 450 lat należy do rodu Khevenhüllerów. Według legendy nikt nigdy go nie zdobył.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons1
Budynek / zabytek
Fähnrichtor (brama 1)
Pierwsza z 14 bram wzięła nazwę od chorążych: na jej ścianach namalowano dwóch lansknechtów naturalnej wielkości z chorągwiami w barwach Khevenhüllerów i Karyntii. Kamień zwornikowy z datą 1580 mówi, kiedy skończono budowę, a nad wejściem jest marmurowa płaskorzeźba Dzieciątka Jezus z barankiem i chorągwią. W prawym dolnym rogu poszukaj popiersia Małgorzaty Maultasch, księżnej Tyrolu. Według legendy oblegała zamek, a obrońcy zrzucili jej z murów ostatniego wołu napchanego zbożem, by pokazać, że jedzenia mają pod dostatkiem, i wojska odeszły. Historycy uważają tę opowieść za mało prawdopodobną.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons2
Budynek / zabytek
Wächtertor (brama 2)
Do Bramy Strażników prowadzi wąska skalna ścieżka. Brama ma wykusz obronny z otworem w podłodze, skąd łatwo było jej bronić, i okna z okutymi żelazem okiennicami. Według strony zamku pochodzi z 1577 roku. Przepis z 1611 roku nakazywał, by przy bramach zawsze płonął ogień, a ognisko przy tej bramie służyło też bramie pierwszej i trzeciej.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons3
Budynek / zabytek
Nautor (brama 3)
Nazwa Nautor pochodzi od średniowiecznego niemieckiego słowa „Nau”, czyli mały statek. Brama wysuwa się nad przepaść jak dziób statku, a droga do niej jest bardzo wąska. Według strony zamku zbudowano ją w 1583 roku. Przy każdej bramie wisi tablica ze schematem, który pokazuje, jak zamykano ją przed napastnikami.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons4
Budynek / zabytek
Engeltor (brama 4)
Bramę Anioła rozpoznasz po płaskorzeźbie anioła na kamieniu zwornikowym, z datą 1577, rokiem przebudowy. Zachowały się szczeliny na łańcuchy dawnego mostu zwodzonego. Według miejscowej legendy żaden napastnik nie przedostał się dalej niż do tej, czwartej bramy. W wieży strażniczej z 1577 roku jest dziś muzeum gwardii Khevenhüllerów.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 3.0 at, Wikimedia Commons5
Budynek / zabytek
Löwentor (brama 5)
Brama Lwia wzięła nazwę od lwów, które kiedyś namalowano na jej okutych żelazem skrzydłach. Na kamieniu zwornikowym zobaczysz krzyż i marmurową płaskorzeźbę Jezusa. Most zwodzony częściowo się zachował, a mechanizm do jego podnoszenia był na piętrze. Według strony zamku brama powstała w 1577 roku.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons6
Budynek / zabytek
Manntor (brama 6)
Manntor od frontu nie ma wrót: krótki przejazd ze sklepieniem kolebkowym zamyka brama dopiero na tylnym końcu. Kto tu wszedł, trafiał pod ogień z działa i ze strzelnic. Przy bramie zachował się kamień z inskrypcją. Ognisko przy tej bramie służyło też sąsiedniej, siódmej bramie.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons7
Budynek / zabytek
Khevenhüllertor (brama 7)
To najokazalsza z bram: ma 3 kondygnacje, blanki i wykusze strzelnicze, a wejście obramowano ciosami z zielonego łupka. Na marmurowym kamieniu zwornikowym jest głowa lwa, herb Khevenhüllerów i data 1580. Wyżej zobaczysz płaskorzeźbę budowniczego, Georga Khevenhüllera, w zbroi, bez hełmu, z buławą w dłoni. Bramę zamykały dwuskrzydłowe wrota i wielka krata opuszczana z piętra, a dojścia broniły strome zbocze, mury i bastiony.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons8
Budynek / zabytek
Landschaftstor (brama 8)
Georg Khevenhüller, namiestnik Karyntii, ufundował tę bramę stanom Karyntii, stąd jej nazwa. Zbudowano ją z czerwonego piaskowca i ozdobiono herbem Karyntii oraz inskrypcją fundacyjną. Most zwodzony obracał się na osi tak, że napastnik nagle stawał nad przepaścią. Według strony zamku brama pochodzi z 1570 roku.
Fot. Alois zingl, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons9
Budynek / zabytek
Reisertor (brama 9)
Przy Reisertor przyjrzyj się kamieniowi z inskrypcją: zdobią go uskrzydlona klepsydra i waga. Kamień pochodzi z lat około 1575-1580. Ta brama i poprzednia miały wspólną wieżę strażniczą, w której płonął ogień. Stąd droga zawraca i dalej pnie się pod murami w stronę zamku.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons10
Budynek / zabytek
Waffentor (brama 10)
Nad półokrągłym łukiem bramy jest płaskorzeźba arcyksięcia Karola, władcy Austrii Wewnętrznej, i inskrypcja z 1576 roku. To od niego Georg Khevenhüller kupił zamek 18 marca 1571 roku. W tym samym 1576 roku na marmurowej tablicy na dziedzińcu zapisano, że Georg przebudował zamek własnym kosztem i otoczył go murami i bastionami.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons11
Budynek / zabytek
Mauertor (brama 11)
Ściany Mauertor zbudowano z łupka chlorytowego. Według strony zamku brama powstała w 1575 roku. Bramy i wieże strażnicze miały zbiorniki z wodą na wypadek pożaru, a 3 oryginalne zbiorniki zobaczysz na dużym dziedzińcu. Ogień dla tej bramy przynoszono z dwóch palenisk przy bramie trzynastej.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons12
Budynek / zabytek
Brückentor (brama 12)
Brama Mostowa ma na piętrze kołowrót z łańcuchem, którym podnoszono most zwodzony. Mosty zwodzone miały też między innymi bramy czwarta, piąta, ósma i czternasta. Za bramą droga zawraca w stronę bramy trzynastej.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons13
Budynek / zabytek
Kirchentor (brama 13)
Brama Kościelna opiera się o bastion wieży strażniczej. Tu odchodzi wąska ścieżka do kościoła zamkowego, który stoi niżej, po zachodniej stronie skały. Według strony zamku brama pochodzi z 1578 roku. Przy niej płonęły dwa paleniska, z których brano ogień dla bramy dziesiątej, jedenastej, dwunastej i czternastej.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons14
Budynek / zabytek
Kościół zamkowy
Kościół wspomniano po raz pierwszy w 926 roku, a Georg Khevenhüller przebudował go w 1586 roku jako świątynię protestancką. Główny portal jest z włoskiego marmuru, a ołtarz główny wykonał południowotyrolski rzeźbiarz Michael Bacher. Dziś kościół jest pod wezwaniem świętego Jana Nepomucena, a w krypcie od 1607 roku spoczywają członkowie rodu Khevenhüllerów. W odróżnieniu od zamku kościół był zawsze otwarty dla okolicznych mieszkańców.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons15
Budynek / zabytek
Kulmertor (brama 14)
Ostatnia, czternasta brama nosi imię rodu Kulmerów, którzy przez długi czas byli zarządcami zamku. Przed nią był most zwodzony na przeciwwagę, spadająca belka i opuszczana krata. W bramie droga skręca pod kątem prostym w lewo i prowadzi długim międzymurzem pod sam zamek górny.
Fot. Johann Jaritz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons16
Atrakcja
Dziedziniec zamku górnego
Budynki zamku górnego otaczają dziedziniec częściowo ocieniony kasztanowcami, z restauracją zamkową. Stoją tu 3 oryginalne zbiorniki na wodę z dawnych bram, a w północnym rogu jest zbiornik głęboki na 13 metrów. Na marmurowej tablicy z 1576 roku Khevenhüllerowie prosili, by zamek zawsze pozostał w ich rodzie. W środku czekają zbrojownia z bronią i zbrojami, w tym zbroją wysoką na około 2,4 metra, oraz kaplica świętego Mikołaja z ołtarzem z 1673 roku. Zamek na skale widać przy dobrej pogodzie nawet z 30 kilometrów.
Wszystkie punkty (20)
Pogrupowane jak w legendzie planu. Gwiazdka oznacza punkty polecane.
Budynek / zabytek 15
Fähnrichtor (brama 1) ★Pierwsza z 14 bram wzięła nazwę od chorążych: na jej ścianach namalowano dwóch lansknechtów naturalnej wielkości z chorągwiami w barwach Khevenhüllerów i Karyntii. Kamień zwornikowy z datą 1580 mówi, kiedy skończono budowę, a nad wejściem jest marmurowa płaskorzeźba Dzieciątka Jezus z barankiem i chorągwią. W prawym dolnym rogu poszukaj popiersia Małgorzaty Maultasch, księżnej Tyrolu. Według legendy oblegała zamek, a obrońcy zrzucili jej z murów ostatniego wołu napchanego zbożem, by pokazać, że jedzenia mają pod dostatkiem, i wojska odeszły. Historycy uważają tę opowieść za mało prawdopodobną.
Wächtertor (brama 2) ★Do Bramy Strażników prowadzi wąska skalna ścieżka. Brama ma wykusz obronny z otworem w podłodze, skąd łatwo było jej bronić, i okna z okutymi żelazem okiennicami. Według strony zamku pochodzi z 1577 roku. Przepis z 1611 roku nakazywał, by przy bramach zawsze płonął ogień, a ognisko przy tej bramie służyło też bramie pierwszej i trzeciej.
Nautor (brama 3) ★Nazwa Nautor pochodzi od średniowiecznego niemieckiego słowa „Nau”, czyli mały statek. Brama wysuwa się nad przepaść jak dziób statku, a droga do niej jest bardzo wąska. Według strony zamku zbudowano ją w 1583 roku. Przy każdej bramie wisi tablica ze schematem, który pokazuje, jak zamykano ją przed napastnikami.
Engeltor (brama 4) ★Bramę Anioła rozpoznasz po płaskorzeźbie anioła na kamieniu zwornikowym, z datą 1577, rokiem przebudowy. Zachowały się szczeliny na łańcuchy dawnego mostu zwodzonego. Według miejscowej legendy żaden napastnik nie przedostał się dalej niż do tej, czwartej bramy. W wieży strażniczej z 1577 roku jest dziś muzeum gwardii Khevenhüllerów.
Löwentor (brama 5) ★Brama Lwia wzięła nazwę od lwów, które kiedyś namalowano na jej okutych żelazem skrzydłach. Na kamieniu zwornikowym zobaczysz krzyż i marmurową płaskorzeźbę Jezusa. Most zwodzony częściowo się zachował, a mechanizm do jego podnoszenia był na piętrze. Według strony zamku brama powstała w 1577 roku.
Manntor (brama 6) ★Manntor od frontu nie ma wrót: krótki przejazd ze sklepieniem kolebkowym zamyka brama dopiero na tylnym końcu. Kto tu wszedł, trafiał pod ogień z działa i ze strzelnic. Przy bramie zachował się kamień z inskrypcją. Ognisko przy tej bramie służyło też sąsiedniej, siódmej bramie.
Khevenhüllertor (brama 7) ★To najokazalsza z bram: ma 3 kondygnacje, blanki i wykusze strzelnicze, a wejście obramowano ciosami z zielonego łupka. Na marmurowym kamieniu zwornikowym jest głowa lwa, herb Khevenhüllerów i data 1580. Wyżej zobaczysz płaskorzeźbę budowniczego, Georga Khevenhüllera, w zbroi, bez hełmu, z buławą w dłoni. Bramę zamykały dwuskrzydłowe wrota i wielka krata opuszczana z piętra, a dojścia broniły strome zbocze, mury i bastiony.
Landschaftstor (brama 8) ★Georg Khevenhüller, namiestnik Karyntii, ufundował tę bramę stanom Karyntii, stąd jej nazwa. Zbudowano ją z czerwonego piaskowca i ozdobiono herbem Karyntii oraz inskrypcją fundacyjną. Most zwodzony obracał się na osi tak, że napastnik nagle stawał nad przepaścią. Według strony zamku brama pochodzi z 1570 roku.
Reisertor (brama 9) ★Przy Reisertor przyjrzyj się kamieniowi z inskrypcją: zdobią go uskrzydlona klepsydra i waga. Kamień pochodzi z lat około 1575-1580. Ta brama i poprzednia miały wspólną wieżę strażniczą, w której płonął ogień. Stąd droga zawraca i dalej pnie się pod murami w stronę zamku.
Waffentor (brama 10) ★Nad półokrągłym łukiem bramy jest płaskorzeźba arcyksięcia Karola, władcy Austrii Wewnętrznej, i inskrypcja z 1576 roku. To od niego Georg Khevenhüller kupił zamek 18 marca 1571 roku. W tym samym 1576 roku na marmurowej tablicy na dziedzińcu zapisano, że Georg przebudował zamek własnym kosztem i otoczył go murami i bastionami.
Mauertor (brama 11) ★Ściany Mauertor zbudowano z łupka chlorytowego. Według strony zamku brama powstała w 1575 roku. Bramy i wieże strażnicze miały zbiorniki z wodą na wypadek pożaru, a 3 oryginalne zbiorniki zobaczysz na dużym dziedzińcu. Ogień dla tej bramy przynoszono z dwóch palenisk przy bramie trzynastej.
Brückentor (brama 12) ★Brama Mostowa ma na piętrze kołowrót z łańcuchem, którym podnoszono most zwodzony. Mosty zwodzone miały też między innymi bramy czwarta, piąta, ósma i czternasta. Za bramą droga zawraca w stronę bramy trzynastej.
Kirchentor (brama 13) ★Brama Kościelna opiera się o bastion wieży strażniczej. Tu odchodzi wąska ścieżka do kościoła zamkowego, który stoi niżej, po zachodniej stronie skały. Według strony zamku brama pochodzi z 1578 roku. Przy niej płonęły dwa paleniska, z których brano ogień dla bramy dziesiątej, jedenastej, dwunastej i czternastej.
Kościół zamkowy ★Kościół wspomniano po raz pierwszy w 926 roku, a Georg Khevenhüller przebudował go w 1586 roku jako świątynię protestancką. Główny portal jest z włoskiego marmuru, a ołtarz główny wykonał południowotyrolski rzeźbiarz Michael Bacher. Dziś kościół jest pod wezwaniem świętego Jana Nepomucena, a w krypcie od 1607 roku spoczywają członkowie rodu Khevenhüllerów. W odróżnieniu od zamku kościół był zawsze otwarty dla okolicznych mieszkańców.
Kulmertor (brama 14) ★Ostatnia, czternasta brama nosi imię rodu Kulmerów, którzy przez długi czas byli zarządcami zamku. Przed nią był most zwodzony na przeciwwagę, spadająca belka i opuszczana krata. W bramie droga skręca pod kątem prostym w lewo i prowadzi długim międzymurzem pod sam zamek górny.
Atrakcja 2
Dziedziniec zamku górnego ★Budynki zamku górnego otaczają dziedziniec częściowo ocieniony kasztanowcami, z restauracją zamkową. Stoją tu 3 oryginalne zbiorniki na wodę z dawnych bram, a w północnym rogu jest zbiornik głęboki na 13 metrów. Na marmurowej tablicy z 1576 roku Khevenhüllerowie prosili, by zamek zawsze pozostał w ich rodzie. W środku czekają zbrojownia z bronią i zbrojami, w tym zbroją wysoką na około 2,4 metra, oraz kaplica świętego Mikołaja z ołtarzem z 1673 roku. Zamek na skale widać przy dobrej pogodzie nawet z 30 kilometrów.
Winda na zamekJeśli nie chcesz iść pod górę, wjedziesz na zamek windą pochyłą. Winda pokonuje około 100 metrów różnicy wysokości, a przejazd trwa około półtorej minuty. Bilet kosztuje 12 euro w górę i 7 euro w dół, dzieci do 6 lat jadą za darmo. Winda przestaje kursować godzinę przed zamknięciem zamku, więc na zjazd nie zostawiaj sobie ostatniej chwili.
Toalety / kasy / parking 3
Kasa i parkingWycieczka zaczyna się przy kasie u stóp skały, tuż obok parkingu. Tu kupisz bilet na drogę przez 14 bram, a jeśli chcesz, także na windę. Zamek stoi na dolomitowej skale wznoszącej się ponad 150 metrów nad okolicą, a pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 860 roku. Obok kasy są toalety.