Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia CommonsMuzeum Wsi Opolskiej. W aplikacji Turi ta sama mapa pokazuje Waszą pozycję, prowadzi od punktu do punktu i pozwala odhaczać zwiedzone miejsca.
Pozycja na żywo, trasa od punktu do punktu, opisy do czytania i słuchania. Bezpłatnie, bez konta, także po angielsku, niemiecku i ukraińsku.
Pobierz na AndroidaTen sam plan co w aplikacji. Dotknijcie punktu, żeby zobaczyć zdjęcie i opis; w Turi zobaczycie na nim też siebie.
Plan: OpenStreetMap (ODbL) i BDOT10k GUGiK, sprawdzony na zdjęciach lotniczych. Opisy i zdjęcia: Turi i Wikimedia Commons. Coś się nie zgadza? Dajcie znać.
Muzeum Wsi Opolskiej to skansen w Opolu-Bierkowicach, powołany w 1961 roku i otwarty dla zwiedzających 23 września 1970 roku. Na nieco ponad 10 hektarach odbudowano 49 drewnianych budynków z całej Opolszczyzny, ustawionych w zagrody według regionów i zamożności gospodarzy, od chałupy biednego stróża po duże gospodarstwa gburskie. Oprócz chałup, stodół i spichlerzy jest tu drewniany kościół z Gręboszowa z 1613 roku, szkoła, karczma i sklep wiejski, kuźnia, młyn wodny oraz dwa wiatraki koźlaki. Cały teren opływa kanał z mostkami, a przy chałupach rosną przedogródki i ogrody warzywno-zielne.
Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons1Chałupę z Turza zbudowano w 1814 roku na zrąb z elementami konstrukcji sumikowo-łątkowej i nakryto trzciną. To dom zagrody rybackiej z regionu kozielsko-raciborskiego. Wnętrze urządzono tak, jak mieszkała rodzina rybaka rzecznego z okolic Kędzierzyna-Koźla i Raciborza w okresie międzywojennym: z meblami, sprzętami i wieloma drobiazgami z epoki.
Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons2Stodoła z Podlesia z połowy XIX wieku z zewnątrz wygląda jak dawniej: szkieletowa konstrukcja i dwuspadowy dach kryty dachówką. W środku zastosowano nowoczesne rozwiązania, bo budynek służy do wystaw i zajęć edukacyjnych. Mieści się tu stała ekspozycja „Głos mają ryby”, związana z zagrodą rybacką. Wystawa wydaje dźwięki, które mogą przeszkadzać osobom wrażliwym na bodźce.
Fot. Zala, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons3Spichlerz folwarczny ze Sławięcic to największy budynek w zbiorach muzeum. Ściany wzniesiono w konstrukcji mieszanej, zrębowej i sumikowo-łątkowej, a całość nakrywa łamany, mansardowy dach z gontu. W środku są dwie kondygnacje i dwa użytkowe poddasza, a obecnie także stała wystawa o rolnictwie na wsi śląskiej w latach 1850 do 1945.
Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons4Brama z Brzezinek to kopia fragmentu bramy z lat 1753 i 1754. Powstała w 1971 roku, by obsługiwać turystów w sezonie. Stoi w zespole spichlerzy przy ulicy Wrocławskiej, a jej dwa strome szczyty kryte gontem i drewniane łuki widać już z daleka.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons5Spichlerz z Głogówka z początku XIX wieku to typ kopulasty o konstrukcji zrębowej i sumikowo-łątkowej, z zewnątrz oblepiony gliną, dlatego jest biały. Dach z gontu, z naczółkiem, nie jest związany z korpusem. W środku jest stała wystawa „Krucha sztuka, czyli od kurzego jaja do opolskiej kroszonki” o tradycji zdobienia jajek wielkanocnych.
Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons6Chałupę z Budkowic zbudowano w 1812 roku na zrąb i nakryto słomą. Przelotowa sień dzieli ją na dwie części. Po prawej jest dawna część gospodarcza z miejscem dla konia i obórką, gdzie dziś pokazano drobne rzemiosło, którym zajmowali się gospodarze. Po lewej jest izba z nietypowym piecem chlebowym, którego palenisko znajduje się w kominie w sieni.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons7Młyn w Siołkowicach Starych wspominano już w 1566 roku, a w 1832 roku przeniesiono go o 250 metrów w dół rzeki, by lepiej wykorzystać spadek wody. Najbardziej rzuca się w oczy drewniane koło o średnicy 4,7 metra, które napędzało cały mechanizm. W środku są oryginalne urządzenia, uzupełnione częściami z nieczynnego młyna w Bierkowicach. Młyn stoi nad kanałem wykopanym wokół skansenu.
Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons8Chałupa z Antoniowa istniała już w 1840 roku, gdy częściowo spłonęła, o czym przypomina napis „gebrand 1840” na belce. Przed II wojną światową, przy budowie Jeziora Turawskiego, przesunięto ją w całości o 50 metrów, więc nie zalała jej woda. To jedyna chałupa w muzeum z werandą nad wejściem, tak zwaną laubą. W środku są izba czarna, urządzona po wiejsku, i izba biała według mody miejskiej.
Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons9Spichlerz z Domaszowic pochodzi z 1754 roku. To piętrowy budynek z galeryjką, zbudowany na zrąb na planie prostokąta, z dachem z gontu, którego szeroki okap wysunięto nad galeryjkę. Szczyt obito deskami ułożonymi ukośnie w jodełkę.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons10Chałupę z Kup zbudowano w 1844 roku. To szerokofrontowy dom kryty gontem, ze szczytami obitymi ukośnie deskami w jodełkę. W sieni, kuchni, izbie i dwóch komorach odtworzono mieszkanie z okresu międzywojennego oraz warsztat wiejskiego krawca cechowego.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons11Chałupę zbudowano w 1827 roku, co potwierdza długi napis na belce stropowej z imieniem fundatora i cieśli. Pośrodku szerokiego domu stoi komin, który służył też jako wędzarnia. W izbie czarnej najwięcej miejsca zajmuje piec kuchenny i piekarski, a w odświętnej izbie białej stoi krosno do tkania lnianego płótna. Dzieci wypatrzą piesek do zdejmowania butów i szklaną muchołapkę.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons12Chałupa z Kamieńca powstała w 1745 roku, a przebudowano ją w 1797 roku. Ten szerokofrontowy dom ma sień, izbę i komorę oraz wysoki dach kryty gładko słomą, ze szczytami obitymi pionowo deskami. Wyposażenie odpowiada średnio zamożnemu gospodarstwu z połowy XIX wieku. Stanęła w muzeum jeszcze przed jego otwarciem w 1970 roku.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons13W tej chałupie z Karmonek Nowych z początku XIX wieku urządzono dwie ekspozycje z okresu międzywojennego: wiejski sklep i karczmę. Są tu oryginalne meble, reklamy produktów, szynkwas i stół do gry z tak zwanym grzybkiem. Nad wejściem wisi szyld sklepu, a przed chałupą stoi gołębnik.
Fot. Zala, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons14Pod dwiema długimi wiatami w północnej części muzeum stoi stała wystawa maszyn rolniczych. Pokazuje krótką historię mechanizacji rolnictwa na Śląsku, od połowy XIX wieku do lat 40. XX wieku, czyli z okresu rozkwitu techniki rolniczej. Wśród maszyn jest ciągnik Lanz Bulldog D7500 z 1941 roku.
Fot. Zala, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons15Wieża-dzwonnica z Goli ma konstrukcję słupowo-ryglową obitą deskami i czterospadowy dach z gontu. Na dachu jest metalowy wiatrowskaz w kształcie chorągiewki z wyciętą datą 1871. Warto spojrzeć na wycięte z drewna łukowe nadproże nad wejściem i na otwory okienne pod okapem.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons16Na belce tej chałupy odkryto podczas rozbiórki napis „Fundator Strzelczok 1859”. Dziś urządzono w niej dawną szkołę wiejską: w klasie stoją stare ławki i katedra, a na ścianach wiszą mapy i tablice. W drugiej części jest mieszkanie nauczyciela z pokojem i małą kuchnią. W sieni zachował się arkadowy komin z paleniskiem i wędzarnią, a przed domem kwitną ogródki.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons17Kuźnię z Ziemiełowic zbudowano w 1726 roku, o czym mówi napis na nadprożu drzwi. Ma ściany na zrąb i dach z gontu wysunięty do przodu na trzech słupach, tworzący obszerny podcień. W środku są ceglane palenisko, miech, kowadła, wysoki róg kowalski oraz młoty i kleszcze z przełomu XIX i XX wieku. Czasem słychać tu kucie metalu.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons18Chałupę z Radłowa, nazywaną szpitalem, zbudowano w 1823 roku z bali świerkowych i jodłowych i nakryto słomą. Wnętrze pokazuje wiejski dom z lat 20. XX wieku, gdy modernizacja wsi zmieniała układ i wyposażenie mieszkań, zwłaszcza po 1924 roku. Chałupa stanęła w muzeum jeszcze przed jego otwarciem w 1970 roku.
Fot. Zala, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons19Wiatrak z Dobrzenia Wielkiego to koźlak zbudowany w 1734 roku w Pokoju, przeniesiony w 1885 roku do Dobrzenia Wielkiego i przebudowany pod koniec XIX wieku. W muzeum stoi na sztucznym wzgórzu usypanym podczas budowy skansenu. W środku zachowały się niemal w całości stare urządzenia młyńskie, a do drzwi prowadzą zewnętrzne drewniane schody.
Fot. Zala, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons20Wiatrak z Grotowic z pierwszej połowy XIX wieku to koźlak, czyli wiatrak, który cały obracano na podstawie, by ustawić skrzydła do wiatru. Ma szkieletowe ściany obite pionowo deskami i dach z gontu z naczółkiem od strony skrzydeł. Do wejścia prowadzą zewnętrzne schody, a w środku są oryginalne urządzenia młyńskie.
Fot. Zala, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons21Drewniany kościół przeniesiony z Gręboszowa ufundował w 1613 roku właściciel wsi. Zbudowano go z modrzewiowych bali na zrąb, a wieżę o konstrukcji słupowo-ryglowej dostawiono później od zachodu. To kościół salowy bez wydzielonego prezbiterium, typowy dla świątyń ewangelickich. Do muzeum trafił w częściach w 1973 roku, a w środku warto zobaczyć ołtarz świętej Katarzyny Aleksandryjskiej i ambonę z początku XVII wieku.
Pogrupowane jak w legendzie planu. Gwiazdka oznacza punkty polecane.
Fot. Dawid Galus, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons41 punktów · ok. 4 h zwiedzania
Ogród Zoologiczny w Opolu leży na Wyspie Bolko na Odrze i zajmuje około 20 hektarów. Według zoo mieszka tu około 5000 zwierząt z ponad 440 gatunków, w tym około 70 gatunków rzadkich i zagrożonych…
Zobacz mapę
Fot. Koroniec, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons147 punktów · ok. 5 h zwiedzania
Ogród Zoologiczny we Wrocławiu działa od 10 lipca 1865 r. i zajmuje 33 hektary nad Starą Odrą, tuż obok Hali Stulecia. Żyje tu kilkanaście tysięcy zwierząt z ponad 1100 gatunków. Największą atrakcją jest Afrykarium,…
Zobacz mapę
Fot. Krzysztof Bulla, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons65 punktów · ok. 3 h zwiedzania
Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie” to skansen w Parku Śląskim, otwarty dla zwiedzających 1 czerwca 1975 roku. Na około 33 hektarach stoi około 78 zabytkowych obiektów z XVII do XX wieku: chałupy, spichlerze,…
Zobacz mapę