Chałupa z Istebnej (1876 r.) ★Chałupa z 1876 roku pochodzi z górskiej Istebnej i razem z chlewem tworzy tzw. zagrodę łąkową; to pierwszy budynek na trasie zwiedzania. Datę budowy i rozetę wyrzeźbiono na belce w izbie. W środku urządzono góralską izbę ze stołem, ławami i łóżkiem, a na Wielkanoc muzeum pokazuje tu tradycyjne śniadanie wielkanocne.
Folusz z Brennej (1920 r.) ★Folusz, zwany też wałkownią, służył do zgęszczania i spilśniania tkaniny wełnianej, z której powstawało mocne sukno. Takie małe wiejskie zakłady działały dawniej w górach w wielu miejscach. Folusz z Brennej z 1920 roku nie przetrwał, dlatego muzeum odtworzyło go według dokumentacji, a od 2014 roku jego mechanizm porusza woda doprowadzana drewnianym korytem.
Garbarnia z Koniakowa (XIX/XX w.) ★Garbarnia z przełomu XIX i XX wieku pochodzi z Koniakowa w Beskidzie Śląskim, gdzie górale wyprawiali skóry zwierząt. W środku działa wystawa „Na własnej skórze. Tradycyjne garbarstwo”: zwiedzających wita lektor mówiący koniakowską gwarą, a omawiane sprzęty są po kolei podświetlane. Można też obejrzeć wyprawione skóry i model wnętrza wydrukowany w 3D.
Chałupa z Istebnej (1794 r.) ★Dom z 1794 roku stał w Istebnej i jest główną chałupą beskidzkiej zagrody bogatego chłopa, do której należą też stodoła i chlewik z Istebnej, spichlerz z piwnicą z Brennej i kopiniec. Muzeum nazywa go chałupą dziedziniacką; zabudowania zagrody stoją wokół podwórza. Warto przyjrzeć się rzeźbionym drzwiom i podcieniowi wzdłuż ściany, a przy chałupie działa przewodnik multimedialny.
Chałupa groniowa z Brennej (1809 r.) ★Chałupa z 1809 roku pochodzi ze Starego Gronia w Brennej i jest jednym z najstarszych domów mieszkalnych w muzeum. Zagrody groniowe zakładano dawniej wysoko na grzbietach gór, z dala od wsi, dlatego razem z chałupą tkacza stoi na niewielkim wzniesieniu, z boku głównej trasy. Z bliska widać misterne połączenia belek na narożach.
Chałupa tkacza z Brennej (1820 r.) ★Chałupa z 1820 roku pochodzi ze Starego Gronia w Brennej i należała do tego samego właściciela co sąsiednia chałupa groniowa. Obie stoją na niewielkim wzniesieniu, z dala od głównej trasy, bo zagrody groniowe zakładano dawniej wysoko w górach, z dala od wsi. W środku pokazano warsztat tkacza z krosnem, kołowrotkami i innymi przyrządami do przędzenia.
Kuźnia z Zamarsk (1843 r.) ★Kuźnia z 1843 roku pochodzi z Zamarsk na Pogórzu Cieszyńskim i należy do zagrody średniozamożnego chłopa razem z chałupą z Bażanowic i stodołą z Ustronia. W środku i pod okapem zachowało się wyposażenie kowala: kowadło, ciężka żeliwna płyta z otworami do kształtowania żelaza i dawne maszyny. W czasie imprez odbywają się tu pokazy pracy kowala.
Chałupa z Bażanowic (1872 r.) ★Chałupa z 1872 roku pochodzi z Bażanowic na Pogórzu Cieszyńskim i jest domem zagrody średniozamożnego chłopa, do której należą też stodoła z Ustronia i kuźnia z Zamarsk. Ma gontowy dach z naczółkami i ganek przy wejściu. Muzeum poświęciło jej osobny zeszyt, w którym opisało historię wsi i rodzin gospodarzy oraz zmiany w konstrukcji i wyposażeniu domu.
Szkoła z Wapienicy (1853 r.) ★Budynek wzniesiono w 1853 roku w Wapienicy, dziś dzielnicy Bielska-Białej, od początku z przeznaczeniem na wiejską szkołę ludową. W klasie stoją dawne ławki, tablica i katedra nauczyciela, a obok urządzono izbę, w której mieszkał nauczyciel. Podczas zajęć „W starej szkole” dzieci siadają w ławkach, piszą rysikiem na tabliczce łupkowej i próbują pisać piórem ze stalówką.
Wiatrak turbinowy z Nierodzimia (1918 r.) ★Niewielki drewniany budynek z metalową turbiną wiatrową na dachu zbudowano w 1918 roku w Nierodzimiu, dziś dzielnicy Ustronia. Należy do zagrody bogatego chłopa z Goleszowa, a w środku stoi urządzenie do mielenia ziarna napędzane siłą wiatru. Warto porównać go z drewnianym wiatrakiem z Grzawy, który stoi w innej części muzeum.
Chałupa z Goleszowa (1886 r.) ★Duża chałupa z 1886 roku pochodzi z Goleszowa na Pogórzu Cieszyńskim i jest jedynym budynkiem w muzeum zbudowanym w konstrukcji zrębowej z zewnętrznym przysłupem. Mieszkali w niej ewangelicy, więc wnętrza urządzono tak, jak w domach ewangelickich. W chlewie pod tym samym dachem jest wystawa „Niecki i koryta”, a z zagrody rozciąga się widok na łąki i chałupy.
Spichlerz dworski z Simoradza (1738 r.) ★Okazały spichlerz dworski z 1738 roku pochodzi z Simoradza na Pogórzu Cieszyńskim i ma piętrową bryłę z szerokimi gontowymi okapami. Przez lata był niedostępny, a dziś mieści stałą wystawę „ULiversum” o pszczołach i ich współżyciu z człowiekiem. Stoi na Małej Łące, około 700 metrów od kasy, a dojście prowadzi obok muzealnych pasiek.
Stodoła ośmioboczna z Brzeźc (ok. poł. XIX w.) ★Stodoła na planie ośmiokąta z około połowy XIX wieku pochodzi z Brzeźc w regionie pszczyńskim i należy do zagrody bogatego chłopa z Frydka. Wysoki słomiany dach opada nisko nad ściany z bali. Przechowywano w niej zboże i słomę, a przy stodole działa nadajnik muzealnego przewodnika multimedialnego.
Chałupa z Frydka (1852 r.) ★Kryta grubą słomianą strzechą chałupa z 1852 roku pochodzi z Frydka koło Pszczyny i jest domem zagrody bogatego gospodarza, do której należą stodoła z Brzeźc, szopy z Kryr i Kobióra, chlew i studnia z Łąki. Wokół podwórza stoją płoty z wikliny, a przy zagrodzie działa pasieka, w której odbywają się pokazy pszczelarskie. Na święta w izbie stoi snop siana.
Chałupa z Dziećkowic (1857 r.) ★Kryta słomą chałupa z 1857 roku pochodzi z Dziećkowic, dziś dzielnicy Mysłowic, i pokazuje zagrodę bezrolnego chłopa, która składała się tylko z jednego budynku. W skromnych izbach stoją proste sprzęty, a przed chałupą rośnie kolorowy ogródek. W czasie imprez przy chałupie odbywają się pokazy prania na tarze.
Wiatrak z Grzawy (1. poł. XIX w.) ★Wiatrak zbudowano prawdopodobnie w pierwszej połowie XIX wieku na wzniesieniu pod wsią Grzawa, a w 1964 roku przeniesiono go do muzeum jako drugi obiekt w jego historii. Pierwotnie był koźlakiem, później przebudowano go na paltrak, który obracał się na rolkach po szynie, by ustawić skrzydła do wiatru. Po remoncie zakończonym w 2014 roku znów działa: w czasie imprez muzeum uruchamia go i oprowadza po wnętrzu z kamieniami młyńskimi.
Młyn wodny z Imielina (XVIII w.) ★Młyn wodny pochodzi z Imielina, z części zwanej Jamnice, i należy do zagrody młyńskiej razem ze spichlerzem z Warszowic i stodołą z Grzawy. W 2014 roku, po remoncie budynku i odtworzeniu cieków wodnych, po raz pierwszy uruchomiono go poza dawnym miejscem. Przy budynku widać drewniane koło wodne, a w czasie pokazów działają śrutownik żarnowy i mlewnik walcowy.
Kościół z Nieboczów (1791 r.) ★Drewniany kościół św. Józefa Robotnika zbudowano w 1791 roku we wsi Nieboczowy nad Odrą, której dziś nie ma już na mapie. W 1971 roku przeniesiono go do Kłokocina, a w 1995 roku do muzeum, gdzie poświęcono go w 1997 roku. Ma gontowy dach z dwiema baniastymi wieżyczkami i soboty wokół ścian, a w środku stoi XVIII-wieczny ołtarz z Moszczenicy. Od maja do października odprawiane są tu msze.
Areszt sołecki ze Skrzyszowa (XIX w.) ★Drewniany areszt z XIX wieku pochodzi ze Skrzyszowa w powiecie wodzisławskim. Według muzeum to jedyny taki budynek użyteczności publicznej w skansenie i prawdopodobnie ostatni zachowany drewniany areszt tego rodzaju w Polsce. Stoi w centrum ekspozycji, niedaleko karczmy i kościoła.
Karczma ze Świerczyńca (1870 r.) ★Drewniana karczma z 1870 roku pochodzi ze Świerczyńca i stoi w pszczyńsko-rybnickiej części muzeum. Karczmy były dawniej miejscem odpoczynku, zabaw i spotkań mieszkańców wsi, a muzeum wydało o tej karczmie osobny zeszyt, bo jej położenie na uboczu i losy mieszkańców długo były zagadką. Dziś w budynku działa restauracja „Karczma U Brożka”, a tuż obok stoi skansenowska scena, na której odbywają się koncerty i imprezy.
Chałupa z Katowic (1826 r.) ★Chałupa pochodzi z dawnej wsi Katowice, z osady Drajok, i mieszkał w niej przedostatni sołtys Katowic, dlatego muzeum nazywa ją chałupą sołtysa. Stoi w zagrodzie razem z gołębnikiem z Dąbrówki Małej i chlewikiem z Bogucic. Wejścia osłania drewniany ganek z ażurowymi deskami, a w izbach zobaczymy kredens, stół i łóżka; na święta urządza się tu tradycyjne dekoracje.
Gołębnik z Dąbrówki Małej (XIX/XX w.) ★Gołębnik na wysokim słupie pochodzi z Dąbrówki Małej, dziś dzielnicy Katowic, i powstał na przełomie XIX i XX wieku. Wielokątny domek dla ptaków ma otwory wlotowe i gontowy daszek. Stoi w zagrodzie sołtysa z chałupą z Katowic, a tuż obok, za płotem, widać niewielki chlewik z Bogucic z XIX wieku.
Chałupa z Bykowiny (ok. poł. XIX w.) ★Skromna chałupa z około połowy XIX wieku pochodzi z Bykowiny, dziś dzielnicy Rudy Śląskiej; ostatnio mieszkała w niej typowa śląska rodzina robotnicza. W muzeum urządzono w niej dawny wiejski sklep z ladą, wagą i półkami z towarami. Ciekawostką jest lodówka z lat 30. XX wieku, którą można obejrzeć podczas etnospacerów.
Chałupa z Kaliny (1851 r.) ★Chałupa z 1851 roku pochodzi z Kaliny na ziemi lublinieckiej i była przeznaczona dla dwóch rodzin: gospodarza oraz starszych, którzy przekazali mu gospodarstwo. Dziś nazywana jest chałupą zielarki: jedna izba pokazuje ludowe ziołolecznictwo, a druga wierzenia i magię w wiejskiej zagrodzie. Przy drzwiach suszą się pęczki ziół, a podczas etnospacerów dzieci próbują ziołowych naparów.
Chałupa z Łaz (1874 r.) ★Kryta słomą chałupa z 1874 roku pochodzi z Łaz koło Błędowa w Zagłębiu Dąbrowskim i jest domem zagrody bogatego chłopa ze stodołą, kuźnią z wozówką i studnią. W zagrodzie mieszkają muzealne zwierzęta: kozy, krowa i koń, a obok stoją ule przyzagrodowej pasieki. Przed chałupą rośnie ogródek otoczony sztachetowym płotem.
Spichlerz dworski z Bujakowa (1730 r.) ★Spichlerz dworski z 1730 roku pochodzi z Bujakowa, dziś dzielnicy Mikołowa, i trafił do muzeum w 1969 roku jako jeden z pierwszych obiektów. Długi budynek z grubych bali z wysokim gontowym dachem służył do przechowywania zboża z dworskich pól. W 2021 roku jako pierwszy objęto go konserwacją w programie ratowania drewnianych zabytków muzeum.
Kościół ewangelicki z Bytomia-Bobrka (1932 r.) ★Kościół zbudowano dla ewangelików z robotniczego osiedla w Bobrku z gotowych drewnianych elementów kupionych w firmie Christoph und Unmack z Niesky na Łużycach i poświęcono w 1932 roku. Po pożarze w 2014 roku ocalałą konstrukcję rozebrano, przeniesiono do muzeum i odbudowano, a otwarto go w 2017 roku. To jeden z nielicznych przykładów prefabrykowanego budownictwa sakralnego; odbywają się tu nabożeństwa i koncerty.
Chlewik z Istebnej (XVIII/XIX w.)Chlewik z przełomu XVIII i XIX wieku pochodzi z Istebnej i razem z chałupą z 1876 roku tworzy zagrodę łąkową, pierwszą na trasie zwiedzania. Ma niskie ściany z bali i wysoki gontowy dach, na którym w 2023 roku muzeum położyło nowe gonty w ramach konserwacji drewnianych zabytków. Trzymano w nim świnie i drób.
Spichlerz z piwnicą z Brennej (ok. poł. XIX w.)Spichlerz z około połowy XIX wieku pochodzi z Brennej w Beskidzie Śląskim. Stoi na kamiennej podmurówce, w której urządzono piwnicę, a w drewnianej części nad nią przechowywano zboże i inne zapasy. Należy do beskidzkiej zagrody bogatego chłopa z chałupą z Istebnej, a jego piwnicę można zobaczyć w czasie zwiedzania.
Chlew z Istebnej (XVIII w.)Chlew z XVIII wieku pochodzi z Istebnej i stoi w beskidzkiej zagrodzie bogatego chłopa, obok chałupy z 1794 roku, stodoły i spichlerza z Brennej. Ma ściany z bali, stromy gontowy dach z deskowanym szczytem i małą przybudówkę z boku. Trzymano w nim świnie i drobny inwentarz, a w sezonie można zajrzeć do środka.
Zespół pasterski z Brennej: szopy dla owiec i szałas (XIX w.)Zabudowania pasterskie z Brennej pokazują, jak w Beskidzie Śląskim wypasano owce. Są tu dwie szopy dla owiec, z Bukowego Gronia i ze Starego Gronia, oraz szałas pasterski z Małej Orłowej z XIX wieku i ogrodzenie dla owiec zwane koszorem. Przy szopach często pasie się muzealne stado owiec, a podczas spacerów edukacyjnych można wejść do szałasu i posłuchać o pracy pasterzy.
Stodoła z Ustronia (ok. poł. XIX w.)Drewniana stodoła z około połowy XIX wieku pochodzi z Ustronia na Śląsku Cieszyńskim i należy do zagrody średniozamożnego chłopa z chałupą z Bażanowic i kuźnią z Zamarsk. Ma stromy, gontowy dach z deskowanym szczytem. W stodole przechowywano zboże w snopach i siano.
Szopa na wozy z Ligoty (1. poł. XIX w.)Kryta słomą szopa na wozy i narzędzia rolnicze z pierwszej połowy XIX wieku pochodzi z Ligoty w powiecie bielskim i należy do zagrody bogatego chłopa z Goleszowa. Wewnątrz stoją wozy i wózki używane dawniej w chłopskich gospodarstwach. Po wymianie strzechy szopę ponownie udostępniono zwiedzającym.
Stodoła z Istebnej (ok. poł. XVIII w.)Długa drewniana stodoła kryta gontem pochodzi z Istebnej i powstała około połowy XVIII wieku. Należy do beskidzkiej zagrody bogatego chłopa z chałupą z 1794 roku. W środku urządzono wystawę „Mechanizacja rolnictwa”, na której można obejrzeć dawne maszyny i sprzęty używane w gospodarstwie.
Szopy z Kryr: na wozy i na narzędzia (ok. poł. XIX w.)Dwie kryte słomą szopy z około połowy XIX wieku pochodzą z Kryr w regionie pszczyńskim i stoją obok siebie w zagrodzie bogatego chłopa z Frydka. W jednej trzymano wozy, a w drugiej narzędzia rolnicze. Do obu szop można zajrzeć w czasie zwiedzania.
Szopa na siano z Kobióra (1. poł. XIX w.)Szopa z pierwszej połowy XIX wieku pochodzi z Kobióra w regionie pszczyńskim i należy do zagrody bogatego chłopa z Frydka. Ma wysoki, stromy dach kryty słomą, a przechowywano w niej siano dla zwierząt z zagrody. Stoi przy podwórzu, obok studni z Łąki i stodoły z Brzeźc.
Studnia z Łąki (XIX w.)Drewniana studnia z XIX wieku pochodzi z Łąki w regionie pszczyńskim i stoi na podwórzu zagrody bogatego chłopa z Frydka. Ma drewnianą cembrowinę i wielokątny gontowy daszek. To jedna z kilku drewnianych studni w muzeum; inne stoją m.in. przy młynie z Imielina i w zagrodzie z Łaz.
Chlew z Kobióra (ok. poł. XIX w.)Kryty słomą chlew z około połowy XIX wieku pochodzi z Kobióra w regionie pszczyńskim i należy do zagrody bogatego chłopa z Frydka. Trzymano w nim świnie i drobny inwentarz. Stoi przy podwórzu razem z chałupą, stodołą z Brzeźc, szopami z Kryr, szopą na siano i studnią z Łąki.
Stodoła ośmioboczna z Kobióra (1840 r.)Stodoła na planie ośmioboku z 1840 roku pochodzi z Kobióra w regionie pszczyńskim i należy do zagrody średniozamożnego chłopa z chałupą z Krasów. Ma wysoki, kryty słomą dach i szerokie wrota, przez które wjeżdżały wozy ze zbożem.
Szopa na siano z Kobióra (k. XVIII w.)Niska szopa na siano z końca XVIII wieku pochodzi z Kobióra w regionie pszczyńskim i należy do zagrody średniozamożnego chłopa z chałupą z Krasów. Przechowywano w niej siano na zimę dla zwierząt. Kryta jest słomianą strzechą, tak jak pozostałe zabudowania tej zagrody.
Chałupa z Krasów (ok. poł. XIX w.)Kryta słomą chałupa z około połowy XIX wieku pochodzi z Krasów i jest domem zagrody średniozamożnego chłopa, do której należą stodoła ośmioboczna i szopa na siano z Kobióra oraz chlew z Kamionki. W środku urządzono warsztat stolarski, a przy chałupie odbywają się pokazy pracy stolarzy pracujących w muzeum.
Chlew z Kamionki (ok. poł. XIX w.)Kryty słomą chlew z około połowy XIX wieku pochodzi z Kamionki, dziś dzielnicy Mikołowa, i należy do zagrody średniozamożnego chłopa z chałupą z Krasów. Trzymano w nim świnie i drób. Obok stoją stodoła ośmioboczna i szopa na siano z Kobióra, które razem z chałupą tworzą zagrodę.
Szopa na wozy z Kobióra (1. poł. XIX w.)Szopa na wozy z pierwszej połowy XIX wieku pochodzi z Kobióra i należy do zagrody młyńskiej obok stodoły z Grzawy. Przeniesiono ją do muzeum w 1969 roku, a po pożarze od uderzenia pioruna w 2000 roku, który objął też stodołę z Grzawy, zrekonstruowano.
Stodoła ośmioboczna z Grzawy (1. poł. XIX w.)Stodoła na planie ośmioboku z pierwszej połowy XIX wieku pochodzi z Grzawy i należy do zagrody młyńskiej obok młyna z Imielina. Przeniesiono ją do muzeum w 1969 roku, a po pożarze od uderzenia pioruna w 2000 roku zrekonstruowano. W środku działa wystawa „Powozy i pojazdy konne”.
Spichlerz plebański z Warszowic (XVIII w.)Spichlerz plebański z XVIII wieku należał do parafii w Warszowicach i był pierwszym zabytkiem przeniesionym do muzeum: jego montaż zakończono w listopadzie 1964 roku. Dziś mieści interaktywną wystawę „Młynarstwo”, na której można samodzielnie zmielić zboże w żarnach i zobaczyć pracę wialni. Stoi w zagrodzie młyńskiej obok młyna z Imielina.
Stodoła z Miedar (XIX w.)Kryta słomą stodoła z XIX wieku pochodzi z Miedar koło Tarnowskich Gór i należy do zagrody średniozamożnego chłopa razem z chałupą z Panewnik. W stodole na klepisku młócono zboże, a dziś zagroda z Panewnik jest miejscem dożynkowych zabaw, warsztatów i wiejskich potańcówek.
Chałupa z Panewnik (1864 r.)Chałupa z 1864 roku pochodzi z Panewnik, dziś dzielnicy Katowic, i jest domem zagrody średniozamożnego chłopa ze stodołą z Miedar. Do zagrody prowadzi drewniana brama z furtką. Na Wielkanoc w izbie pokazuje się tradycyjny obiad świąteczny, a na podwórzu odbywają się dożynkowe zabawy, warsztaty i kiszenie kapusty.
Spichlerz chłopski z Pszowa (XVIII/XIX w.)Niewielki spichlerz z przełomu XVIII i XIX wieku pochodzi z Pszowa koło Wodzisławia Śląskiego. Ma grube, bielone ściany i stromy dach kryty słomą, przez co wyraźnie odróżnia się od drewnianych budynków muzeum. Chłopi przechowywali w takich spichlerzach zboże i inne zapasy, a w muzeum stoi on na otwartej łące, dobrze widoczny z alejki.
Chałupa z Bruśka (1828 r.)Chałupa z 1828 roku pochodzi z Bruśka na ziemi lublinieckiej i tworzy zagrodę robotników leśnych razem ze stodołą z tej samej wsi. Mieszkała w niej rodzina, której członkowie pracowali w hutnictwie, rozwijającym się do 1884 roku nad Małą Panwią. Przy chałupie odbywają się warsztaty, m.in. wyplatania z wikliny.
Chałupa ze Zborowskiego (kopia budynku z ok. 1839 r.)Ten budynek to wierna kopia chałupy z około 1839 roku ze Zborowskiego na ziemi lublinieckiej, zbudowana w muzeum w 2014 roku. Muzeum przez dwa lata badało dzieje Zborowskiego, gdzie działała Śląska Fabryka Fajek Glinianych, i wydało o niej wyróżnioną monografię. W izbach odbywają się warsztaty i wystawy, np. wielkanocnych kroszonek.
Stodoła z Łaz (2. poł. XIX w.)Kryta słomą stodoła z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Łaz koło Błędowa w Zagłębiu Dąbrowskim i należy do zagrody bogatego chłopa z chałupą z Łaz. W 2019 roku wymieniono na niej strzechę. Obok stodoły mieszkają muzealne zwierzęta: kozy, krowa i koń.
Kuźnia z Łaz (2. poł. XIX w.)Kuźnia z wozówką z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Łaz koło Błędowa w Zagłębiu Dąbrowskim i należy do zagrody bogatego chłopa razem z chałupą, stodołą i studnią z tej samej wsi. To jedna z dwóch zagród z kuźnią w muzeum, które pokazują, jak mieszkali i pracowali wiejscy kowale. Kryta jest słomianą strzechą, tak jak cała zagroda.
Chałupa z Kromołowa (1860 r.)Bielona chałupa z 1860 roku stała w Kromołowie, dziś dzielnicy Zawiercia, tuż przy miejskim rynku, dlatego jest przykładem budownictwa małomiasteczkowego Zagłębia Dąbrowskiego. Zbudowano ją jako dom rodzinny, ale przez długi czas w jednej z izb działała pracownia tkacka. Wyróżnia się białymi ścianami i ciemnymi okiennicami.
Spichlerz dworski z Wojkowic Kościelnych (1675 r.)To najstarszy spichlerz w muzeum: zbudowano go w 1675 roku w Wojkowicach Kościelnych w Zagłębiu Dąbrowskim. Masywny budynek z grubych bali ma na piętrze podcień z balustradą, do którego prowadzą zewnętrzne schody. Dziś odbywają się w nim warsztaty rękodzieła, a jesienią na polu obok organizowane są wykopki ziemniaków.
Chałupa ze Strzemieszyc Wielkich (1877 r.)Chałupę zbudowano w 1877 roku w Strzemieszycach Wielkich, dziś części Dąbrowy Górniczej, i aż do przeniesienia do muzeum w 1982 roku należała do rodziny Kalembków. Tworzy jednobudynkową zagrodę zwaną wójtowską. Przed domem rośnie ogródek z kwiatami, a w izbach odbywają się warsztaty, pokazy zdobienia kroszonek i spotkania.
Spichlerz dworski ze Śmiłowic (1745-1747)Długi spichlerz dworski zbudowano w latach 1745-1747 w Śmiłowicach, dziś dzielnicy Mikołowa. Ma ściany z grubych bali i wysoki gontowy dach z naczółkiem. Przechowywano w nim zboże z dworskich pól. Muzeum przygotowuje jego konserwację razem z konserwacją kościoła z Nieboczów.
Spichlerz chłopski z Bojanowa (XVIII/XIX w.)Spichlerz z przełomu XVIII i XIX wieku pochodzi z Bojanowa koło Raciborza. Ma grube, bielone ściany, małe drzwi i szeroki, czterospadowy dach, który chronił ściany przed deszczem. Chłopi przechowywali w nim zboże i inne zapasy, a podobny, biały spichlerz z Pszowa stoi w innej części muzeum.