Zagroda Możdżenia z Podszkla (koniec XIX w.) ★Zagrodę z końca XIX wieku przeniesiono z Podszkla. Pokazuje, w jakich warunkach żyli najubożsi orawscy gospodarze, więc dobrze ją porównać z dworem Moniaków i domami zamożnych chłopów.
Biała Karczma z Podwilka (1885 r.) ★Karczmę z 1885 roku przeniesiono z Podwilka. Zbudowano ją z bali, ale ściany otynkowano i pobielono, a okna i drzwi pomalowano na niebiesko, więc wygląda trochę jak dworek. Dziś odbywają się w niej zajęcia edukacyjne i wystawy czasowe. Naprzeciwko stoi kamienny obelisk z napisami, upamiętniający jedną z twórczyń skansenu.
Dwór Moniaków (XVII i XVIII w.) ★Serce skansenu, zachowane w miejscu, w którym je zbudowano. Moniakowie byli sołtysami Zubrzycy od lokacji wsi do połowy XIX wieku, a w 1674 roku cesarz Leopold I nadał im szlachectwo. Starsze skrzydło dworu pochodzi z XVII wieku, młodsze z 1784 roku. Od dworu, przekazanego państwu w 1937 roku, zaczęło się muzeum. W środku są czarna izba, z której dym uchodził przez dymniki w dachu, kuchnia i salon z meblami w stylu biedermeier. Przy ścieżce od kasy do dworu stoi pasieka z ulami wydrążonymi w kłodach.
Olejarnia z Lipnicy Małej ★Olejarnia stoi wśród zabudowań gospodarczych dworu Moniaków. W pierwszym pomieszczeniu są stępy, czyli wydrążone kłody, w których tłuczono siemię lniane na mączkę. W drugim stoi wybijac, wielka drewniana prasa: silni mężczyźni uderzali ciężkimi taranami w kliny i tak wyciskali olej z lnu.
Chałupa Paś-Filipka z Jabłonki (XVIII/XIX w.) ★Dom z wyżką z przełomu XVIII i XIX wieku to typowy dom zamożnych orawskich gospodarzy. Według ludowego podania przewieziono go kiedyś z Zubrzycy Górnej do Jabłonki jako wiano panny młodej. O bogactwie właściciela świadczą nawet gwoździe w płocie, bo kosztowały wtedy krocie. W środku jest wystawa o tkactwie z krosnami. Podobno orawscy kupcy wozili tutejsze płótna po całym Królestwie Węgier.
Kuźnia Jabłońskich z Jabłonki (1. poł. XX w.) ★Kuźnię z pierwszej połowy XX wieku przeniesiono z Jabłonki razem z typowym wyposażeniem kowala. Pracowano w niej aż do końca XX wieku. Wnętrze nie jest udostępniane, ale warto obejrzeć budynek z zewnątrz.
Plebania z Podwilka (lata 30. XX w.) ★Duży drewniany budynek plebanii z lat 30. XX wieku przeniesiono z Podwilka. Związany jest z osobą ks. Jana Góralika. Ma kamienną podmurówkę, piętro z oszklonymi werandami i ganek ze schodami. Dziś mieści biuro muzeum, więc ogląda się go z zewnątrz.
Kościół pw. Matki Bożej Śnieżnej z Tokarni (1. poł. XVII w.) ★Drewniany kościół zbudowano w pierwszej połowie XVII wieku jako kaplicę dworską, którą później rozbudowano. Do skansenu przeniesiono go z Tokarni na początku XXI wieku. W środku stoją późnobarokowe ołtarze, a chór zdobią płaskorzeźby ludowego twórcy Józefa Wrony.
Zagroda Małysów z Chyżnego (2. poł. XIX w.) ★Malowniczy dom z wyżką z drugiej połowy XIX wieku przeniesiono z Chyżnego. Ma niebieskie okna, galerię pod okapem i dach kryty słomą, czyli kicokami. Wnętrze urządzono tak, jak wyglądało w pierwszej połowie XX wieku.
Zagroda Misińców (XIX/XX w.) ★Zagroda Misińców stoi w tym samym miejscu, w którym ją zbudowano. Tworzą ją chałupa z przełomu XIX i XX wieku, studnia, piwnica, stodoła i kuźnia. W domu zobaczycie typowe wyposażenie oraz wystawę poświęconą Janowi Pawłowi II.
Tartak z Łopusznej (1. poł. XIX w.) ★Tartak z pierwszej połowy XIX wieku stoi nad potokiem obok foluszu i pochodzi z tej samej wsi. Napędza go wałaska, czyli koło podsiębierne obracane przez płynącą pod nim wodę, które porusza mechanizm z jedną piłą. Pod długim dachem leży wózek z balem, który cięto na deski.
Folusz z Łopusznej (XIX w.) ★Folusz z XIX wieku przeniesiono z Łopusznej. W tym wiejskim zakładzie folowano, czyli spilśniano z użyciem gorącej wody, wełnianą tkaninę, z której powstawało sukno na góralskie ubrania. Urządzenie napędzało koło wodne, dlatego folusz stoi nad potokiem. Poznacie go po krzywym dachu.
Farbiarnia z Orawki (kopia) ★Biały murowany budynek z mansardowym dachem to kopia farbiarni, która do dziś stoi w Orawce i powstała prawdopodobnie w pierwszej połowie XVIII wieku. W środku są kocioł do farbowania, beczki do płukania, wieszaki do suszenia i narzędzia, którymi drukowano na płótnie wzory geometryczne i roślinne, a potem farbowano je na ciemnoniebiesko.
Szkoła z Lipnicy Wielkiej (2. poł. XIX w.) ★Wiejska szkoła z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Lipnicy Wielkiej. Pod jednym dachem z niebieskimi oknami mieści izbę lekcyjną, kancelarię i izbę mieszkalną. Dzieci mogą porównać dawną klasę ze swoją.
Lamus z Podwilka (XVIII w.)Lamus to drewniany spichlerz na zapasy. Ten z Podwilka pochodzi z XVIII wieku i należał do tamtejszej plebanii. Ma pięterko z galeryjką i dach kryty gontem, a przylega do niego zadaszona brama wjazdowa. Stoi zaraz przy wejściu do skansenu, więc to jeden z pierwszych budynków, które zobaczycie.
Chałupa Alojzego Dziubka z Jabłonki (1839 r.)Dom z Jabłonki zbudowano w 1839 roku. To typowy orawski dom z wyżką, czyli spichlerzem na piętrze, kryty gontem i słomą. Na galerię pod dachem prowadzą zewnętrzne schody, obok których wisi zegar słoneczny, a uwagę zwraca rzeźbiona balustrada. Do skansenu trafił w 1968 roku. W środku urządzono orawską izbę weselną: nakryty stół, miejsca gości według starszeństwa i odświętne stroje.
Dzwonnica loretańska z Zimnej Dziury (XVIII/XIX w.)Drewnianą dzwonnicę z przełomu XVIII i XIX wieku przeniesiono z przysiółka Zimna Dziura w 1968 roku. Ma pochyłe, oszalowane deskami ściany i nadstawę z otworami, w której wisi dzwon z XVII wieku. Nazywa się loretańska, bo dzwony przywożone z pielgrzymek do Loreto miały odpędzać burze. Dzwonem wzywano też na modlitwę i ostrzegano przed pożarem.
Remiza z Harkabuza (kopia)Budynek jest kopią wiejskiej remizy strażackiej z Harkabuza. Dziś mieści stróżówkę i garaż muzeum, więc ogląda się go z zewnątrz. Spójrzcie na wieżyczkę na dachu: wiatrowskaz z różą wiatrów pokazuje strony świata.
Chałupa Dziurczaka z Zubrzycy Dolnej (koniec XIX w.)Chałupę z końca XIX wieku przeniesiono z Zubrzycy Dolnej. Pokazuje nowszy typ orawskiego domu: stoi na wysokiej kamiennej podmurówce z piwnicą, a do drzwi prowadzą schody na ganek. W środku jest wystawa o najstarszej orawskiej aptece.
Chałupa Omylaka z Zubrzycy Dolnej (2. poł. XIX w.)Chałupę z drugiej połowy XIX wieku przeniesiono z Zubrzycy Dolnej. Razem z nieco cofniętym budynkiem gospodarczym Wendelina Moniaka z 1924 roku tworzy zagrodę. W środku jest wystawa o Piotrze Borowym, nazywanym Apostołem Orawy.
Zagroda Wontorczyka z Lipnicy Małej (XIX w.)To jedyna w skansenie zagroda w kształcie litery L. Tworzą ją XIX-wieczna chałupa z Lipnicy Małej i budynki gospodarcze Solawy z lat 40. XX wieku z Zubrzycy Dolnej. W środku jest wystawa o dawnym krawiectwie.
Chałupa Kotta z Zubrzycy Górnej (1869 r.)Chałupa z 1869 roku to klasyczny przykład orawskiego budownictwa. Wnętrze pokazuje, jak żyła średnio zamożna rodzina w drugiej połowie XIX wieku. Zwróćcie uwagę na okna z maleńkimi szybkami i wzór wschodzącego słońca na drzwiach, który miał przynosić domownikom szczęście.
Zagroda Zązla z Podwilka (XIX/XX w.)Zagroda z przełomu XIX i XX wieku pochodzi z Podwilka. W środku jest wystawa o szewstwie oraz wyposażenie domu z połowy XX wieku, więc można zobaczyć, jak dawniej szyto i naprawiano buty.
Zagroda Pawlaczek z Jabłonki (2. poł. XIX w.)Zagroda z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Jabłonki. Dom ma wyżkę z galerią pod okapem, a budynki zagrody kryte są słomą. W środku zobaczycie typowe wyposażenie orawskiego domu z przełomu XIX i XX wieku.
Zagroda Pawlaka z Zubrzycy Górnej (XIX/XX w.)Zagroda z przełomu XIX i XX wieku pochodzi z Zubrzycy Górnej. W domu urządzono skromną przydomową pracownię stolarską, a w części gospodarczej gonciarnię, czyli warsztat, w którym strugano gonty, drewniane deszczułki do krycia dachów.
Zagroda Czarniaków z Zubrzycy Górnej (1930 r.)Zagroda z Zubrzycy Górnej pochodzi z 1930 roku. Pokazuje typ zagrody częściowo zamkniętej, w której budynki z kilku stron otaczają podwórze. Dom ma kamienną podmurówkę i ganek, a dziś odbywają się w nim zajęcia edukacyjne.
Chałupa Miraja z JabłonkiChałupa z Jabłonki jest jednobudynkowa: izby mieszkalne i pomieszczenia gospodarcze stoją pod jednym dachem, krytym częściowo słomą, czyli kicokami. Wnętrze urządzono tak, jak wyglądało w drugiej połowie XX wieku, więc dziadkowie mogą tu rozpoznać sprzęty ze swojego dzieciństwa.
Chałupa Joanny Moniak z Zubrzycy Górnej (1. poł. XX w.)Chałupa z pierwszej połowy XX wieku pochodzi z Zubrzycy Górnej, tej samej wsi, w której stoi skansen. Długi dom z niebieskimi oknami mieści dziś sale, w których muzeum prowadzi zajęcia edukacyjne.
Chałupa Świetlaka z Zubrzycy Górnej (lata 40. XX w.)Chałupa z lat 40. XX wieku pochodzi z Zubrzycy Górnej. Razem z budynkiem gospodarczym Łukaszczyka z Podwilka tworzy zagrodę. Dziś odbywają się w niej zajęcia edukacyjne muzeum.
Chałupa Anny Pawlak z Piekielnika (2. poł. XIX w.)Chałupa z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Piekielnika i tworzy zagrodę z budynkiem gospodarczym Piekielnickiego. W środku jest wystawa o stolarstwie, snycerstwie i rzeźbiarstwie. Snycerze dłutem i knyplem, czyli drewnianym młotkiem, rzeźbili zdobienia chałup i mebli, a także figury świętych.
BacówkiBacówki to pasterskie szałasy. W typowym orawskim szałasie urządzono wystawę o pasterstwie w Karpatach: o wypasie owiec na halach i o wyrobie serów, oscypków, bundzu i żentycy. Tuż obok jest plac zabaw i miejsce na ognisko.