Fot. Zontarlj, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
SkansenZubrzyca Górna, małopolskie

Skansen w Zubrzycy Górnej z dziećmi: co zobaczyć, mapa i trasa zwiedzania

Orawski Park Etnograficzny w Zubrzycy Górnej. W aplikacji Turi ta sama mapa pokazuje Waszą pozycję, prowadzi od punktu do punktu i pozwala odhaczać zwiedzone miejsca.

32punkty do zobaczenia
14na polecanej trasie
ok. 2 h 30 minzwiedzania z dziećmi

Przed wyjazdem

ok. 2 h 30 minz przerwami, tempem rodziny
1toalety na mapie
brakweźcie prowiant
Teren przecinają potoki z mostkami, a między zagrodami prowadzą drogi żwirowe i trawiaste ścieżki, więc przydadzą się wygodne buty. W kasie można zapytać o quest, rodzinną grę terenową z zagadkami, która prowadzi po skansenie przez około godzinę. Przy bacówkach jest plac zabaw i miejsce na ognisko.
  • W domu otwórzcie obiekt w Turi i dotknijcie „Pobierz na wyjazd”: mapa, opisy i zdjęcia zadziałają bez zasięgu.
  • Najdalsze punkty zwiedzajcie na początku, kiedy dzieci mają jeszcze siły.
  • Odhaczajcie na bieżąco, a przy wyjściu będziecie wiedzieć, co zostało.

Skansen w Zubrzycy Górnej w aplikacji Turi

Pozycja na żywo, trasa od punktu do punktu, opisy do czytania i słuchania. Bezpłatnie, bez konta, także po angielsku, niemiecku i ukraińsku.

Pobierz na Androida

Mapa obiektu

Ten sam plan co w aplikacji. Dotknijcie punktu, żeby zobaczyć zdjęcie i opis; w Turi zobaczycie na nim też siebie.

Plan: Skansen w Zubrzycy Górnej
1polecane, w kolejności trasypozostałe punktyWCtoalety, jedzenie, kasy

Plan: OpenStreetMap (ODbL) i BDOT10k GUGiK, sprawdzony na zdjęciach lotniczych. Opisy i zdjęcia: Turi i Wikimedia Commons. Coś się nie zgadza? Dajcie znać.

Warto zobaczyć

Pierwszy w powojennej Polsce skansen powstał wokół dworu sołtysiego rodu Moniaków, który potomkowie rodziny przekazali państwu w 1937 roku, a w 1955 roku otwarto go dla zwiedzających. Na blisko 12 hektarach z widokiem na Babią Górę stoi ponad 60 obiektów z polskiej Orawy: chałupy z wyżkami krytymi gontem i słomą, kościół, szkoła, karczmy, bacówki oraz dawne wiejskie zakłady, takie jak olejarnia, folusz, tartak, kuźnie, farbiarnia i młynotartak. Starsza część wokół dworu przypomina park otoczony potokami, a nowsza ma układ orawskiej wsi łańcuchówki. W wielu domach urządzono wystawy o dawnych rzemiosłach, od tkactwa i szewstwa po pasterstwo.

Zagroda Możdżenia z Podszkla (koniec XIX w.)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons1
Budynek / zabytek

Zagroda Możdżenia z Podszkla (koniec XIX w.)

Zagrodę z końca XIX wieku przeniesiono z Podszkla. Pokazuje, w jakich warunkach żyli najubożsi orawscy gospodarze, więc dobrze ją porównać z dworem Moniaków i domami zamożnych chłopów.

Biała Karczma z Podwilka (1885 r.)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons2
Budynek / zabytek

Biała Karczma z Podwilka (1885 r.)

Karczmę z 1885 roku przeniesiono z Podwilka. Zbudowano ją z bali, ale ściany otynkowano i pobielono, a okna i drzwi pomalowano na niebiesko, więc wygląda trochę jak dworek. Dziś odbywają się w niej zajęcia edukacyjne i wystawy czasowe. Naprzeciwko stoi kamienny obelisk z napisami, upamiętniający jedną z twórczyń skansenu.

Dwór Moniaków (XVII i XVIII w.)Fot. Zontarlj, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons3
Budynek / zabytek

Dwór Moniaków (XVII i XVIII w.)

Serce skansenu, zachowane w miejscu, w którym je zbudowano. Moniakowie byli sołtysami Zubrzycy od lokacji wsi do połowy XIX wieku, a w 1674 roku cesarz Leopold I nadał im szlachectwo. Starsze skrzydło dworu pochodzi z XVII wieku, młodsze z 1784 roku. Od dworu, przekazanego państwu w 1937 roku, zaczęło się muzeum. W środku są czarna izba, z której dym uchodził przez dymniki w dachu, kuchnia i salon z meblami w stylu biedermeier. Przy ścieżce od kasy do dworu stoi pasieka z ulami wydrążonymi w kłodach.

Olejarnia z Lipnicy MałejFot. Zontarlj, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons4
Budynek / zabytek

Olejarnia z Lipnicy Małej

Olejarnia stoi wśród zabudowań gospodarczych dworu Moniaków. W pierwszym pomieszczeniu są stępy, czyli wydrążone kłody, w których tłuczono siemię lniane na mączkę. W drugim stoi wybijac, wielka drewniana prasa: silni mężczyźni uderzali ciężkimi taranami w kliny i tak wyciskali olej z lnu.

Chałupa Paś-Filipka z Jabłonki (XVIII/XIX w.)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons5
Budynek / zabytek

Chałupa Paś-Filipka z Jabłonki (XVIII/XIX w.)

Dom z wyżką z przełomu XVIII i XIX wieku to typowy dom zamożnych orawskich gospodarzy. Według ludowego podania przewieziono go kiedyś z Zubrzycy Górnej do Jabłonki jako wiano panny młodej. O bogactwie właściciela świadczą nawet gwoździe w płocie, bo kosztowały wtedy krocie. W środku jest wystawa o tkactwie z krosnami. Podobno orawscy kupcy wozili tutejsze płótna po całym Królestwie Węgier.

Kuźnia Jabłońskich z Jabłonki (1. poł. XX w.)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons6
Budynek / zabytek

Kuźnia Jabłońskich z Jabłonki (1. poł. XX w.)

Kuźnię z pierwszej połowy XX wieku przeniesiono z Jabłonki razem z typowym wyposażeniem kowala. Pracowano w niej aż do końca XX wieku. Wnętrze nie jest udostępniane, ale warto obejrzeć budynek z zewnątrz.

Plebania z Podwilka (lata 30. XX w.)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons7
Budynek / zabytek

Plebania z Podwilka (lata 30. XX w.)

Duży drewniany budynek plebanii z lat 30. XX wieku przeniesiono z Podwilka. Związany jest z osobą ks. Jana Góralika. Ma kamienną podmurówkę, piętro z oszklonymi werandami i ganek ze schodami. Dziś mieści biuro muzeum, więc ogląda się go z zewnątrz.

Kościół pw. Matki Bożej Śnieżnej z Tokarni (1. poł. XVII w.)Fot. Jan Łoziński, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons8
Budynek / zabytek

Kościół pw. Matki Bożej Śnieżnej z Tokarni (1. poł. XVII w.)

Drewniany kościół zbudowano w pierwszej połowie XVII wieku jako kaplicę dworską, którą później rozbudowano. Do skansenu przeniesiono go z Tokarni na początku XXI wieku. W środku stoją późnobarokowe ołtarze, a chór zdobią płaskorzeźby ludowego twórcy Józefa Wrony.

Zagroda Małysów z Chyżnego (2. poł. XIX w.)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons9
Budynek / zabytek

Zagroda Małysów z Chyżnego (2. poł. XIX w.)

Malowniczy dom z wyżką z drugiej połowy XIX wieku przeniesiono z Chyżnego. Ma niebieskie okna, galerię pod okapem i dach kryty słomą, czyli kicokami. Wnętrze urządzono tak, jak wyglądało w pierwszej połowie XX wieku.

Zagroda Misińców (XIX/XX w.)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons10
Budynek / zabytek

Zagroda Misińców (XIX/XX w.)

Zagroda Misińców stoi w tym samym miejscu, w którym ją zbudowano. Tworzą ją chałupa z przełomu XIX i XX wieku, studnia, piwnica, stodoła i kuźnia. W domu zobaczycie typowe wyposażenie oraz wystawę poświęconą Janowi Pawłowi II.

Tartak z Łopusznej (1. poł. XIX w.)Fot. mik Krakow, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons11
Budynek / zabytek

Tartak z Łopusznej (1. poł. XIX w.)

Tartak z pierwszej połowy XIX wieku stoi nad potokiem obok foluszu i pochodzi z tej samej wsi. Napędza go wałaska, czyli koło podsiębierne obracane przez płynącą pod nim wodę, które porusza mechanizm z jedną piłą. Pod długim dachem leży wózek z balem, który cięto na deski.

Folusz z Łopusznej (XIX w.)Fot. mik Krakow, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons12
Budynek / zabytek

Folusz z Łopusznej (XIX w.)

Folusz z XIX wieku przeniesiono z Łopusznej. W tym wiejskim zakładzie folowano, czyli spilśniano z użyciem gorącej wody, wełnianą tkaninę, z której powstawało sukno na góralskie ubrania. Urządzenie napędzało koło wodne, dlatego folusz stoi nad potokiem. Poznacie go po krzywym dachu.

Farbiarnia z Orawki (kopia)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons13
Budynek / zabytek

Farbiarnia z Orawki (kopia)

Biały murowany budynek z mansardowym dachem to kopia farbiarni, która do dziś stoi w Orawce i powstała prawdopodobnie w pierwszej połowie XVIII wieku. W środku są kocioł do farbowania, beczki do płukania, wieszaki do suszenia i narzędzia, którymi drukowano na płótnie wzory geometryczne i roślinne, a potem farbowano je na ciemnoniebiesko.

Szkoła z Lipnicy Wielkiej (2. poł. XIX w.)Fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons14
Budynek / zabytek

Szkoła z Lipnicy Wielkiej (2. poł. XIX w.)

Wiejska szkoła z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Lipnicy Wielkiej. Pod jednym dachem z niebieskimi oknami mieści izbę lekcyjną, kancelarię i izbę mieszkalną. Dzieci mogą porównać dawną klasę ze swoją.

Wszystkie punkty (34)

Pogrupowane jak w legendzie planu. Gwiazdka oznacza punkty polecane.

Budynek / zabytek 31
Zagroda Możdżenia z Podszkla (koniec XIX w.) ★Zagrodę z końca XIX wieku przeniesiono z Podszkla. Pokazuje, w jakich warunkach żyli najubożsi orawscy gospodarze, więc dobrze ją porównać z dworem Moniaków i domami zamożnych chłopów.
Biała Karczma z Podwilka (1885 r.) ★Karczmę z 1885 roku przeniesiono z Podwilka. Zbudowano ją z bali, ale ściany otynkowano i pobielono, a okna i drzwi pomalowano na niebiesko, więc wygląda trochę jak dworek. Dziś odbywają się w niej zajęcia edukacyjne i wystawy czasowe. Naprzeciwko stoi kamienny obelisk z napisami, upamiętniający jedną z twórczyń skansenu.
Dwór Moniaków (XVII i XVIII w.) ★Serce skansenu, zachowane w miejscu, w którym je zbudowano. Moniakowie byli sołtysami Zubrzycy od lokacji wsi do połowy XIX wieku, a w 1674 roku cesarz Leopold I nadał im szlachectwo. Starsze skrzydło dworu pochodzi z XVII wieku, młodsze z 1784 roku. Od dworu, przekazanego państwu w 1937 roku, zaczęło się muzeum. W środku są czarna izba, z której dym uchodził przez dymniki w dachu, kuchnia i salon z meblami w stylu biedermeier. Przy ścieżce od kasy do dworu stoi pasieka z ulami wydrążonymi w kłodach.
Olejarnia z Lipnicy Małej ★Olejarnia stoi wśród zabudowań gospodarczych dworu Moniaków. W pierwszym pomieszczeniu są stępy, czyli wydrążone kłody, w których tłuczono siemię lniane na mączkę. W drugim stoi wybijac, wielka drewniana prasa: silni mężczyźni uderzali ciężkimi taranami w kliny i tak wyciskali olej z lnu.
Chałupa Paś-Filipka z Jabłonki (XVIII/XIX w.) ★Dom z wyżką z przełomu XVIII i XIX wieku to typowy dom zamożnych orawskich gospodarzy. Według ludowego podania przewieziono go kiedyś z Zubrzycy Górnej do Jabłonki jako wiano panny młodej. O bogactwie właściciela świadczą nawet gwoździe w płocie, bo kosztowały wtedy krocie. W środku jest wystawa o tkactwie z krosnami. Podobno orawscy kupcy wozili tutejsze płótna po całym Królestwie Węgier.
Kuźnia Jabłońskich z Jabłonki (1. poł. XX w.) ★Kuźnię z pierwszej połowy XX wieku przeniesiono z Jabłonki razem z typowym wyposażeniem kowala. Pracowano w niej aż do końca XX wieku. Wnętrze nie jest udostępniane, ale warto obejrzeć budynek z zewnątrz.
Plebania z Podwilka (lata 30. XX w.) ★Duży drewniany budynek plebanii z lat 30. XX wieku przeniesiono z Podwilka. Związany jest z osobą ks. Jana Góralika. Ma kamienną podmurówkę, piętro z oszklonymi werandami i ganek ze schodami. Dziś mieści biuro muzeum, więc ogląda się go z zewnątrz.
Kościół pw. Matki Bożej Śnieżnej z Tokarni (1. poł. XVII w.) ★Drewniany kościół zbudowano w pierwszej połowie XVII wieku jako kaplicę dworską, którą później rozbudowano. Do skansenu przeniesiono go z Tokarni na początku XXI wieku. W środku stoją późnobarokowe ołtarze, a chór zdobią płaskorzeźby ludowego twórcy Józefa Wrony.
Zagroda Małysów z Chyżnego (2. poł. XIX w.) ★Malowniczy dom z wyżką z drugiej połowy XIX wieku przeniesiono z Chyżnego. Ma niebieskie okna, galerię pod okapem i dach kryty słomą, czyli kicokami. Wnętrze urządzono tak, jak wyglądało w pierwszej połowie XX wieku.
Zagroda Misińców (XIX/XX w.) ★Zagroda Misińców stoi w tym samym miejscu, w którym ją zbudowano. Tworzą ją chałupa z przełomu XIX i XX wieku, studnia, piwnica, stodoła i kuźnia. W domu zobaczycie typowe wyposażenie oraz wystawę poświęconą Janowi Pawłowi II.
Tartak z Łopusznej (1. poł. XIX w.) ★Tartak z pierwszej połowy XIX wieku stoi nad potokiem obok foluszu i pochodzi z tej samej wsi. Napędza go wałaska, czyli koło podsiębierne obracane przez płynącą pod nim wodę, które porusza mechanizm z jedną piłą. Pod długim dachem leży wózek z balem, który cięto na deski.
Folusz z Łopusznej (XIX w.) ★Folusz z XIX wieku przeniesiono z Łopusznej. W tym wiejskim zakładzie folowano, czyli spilśniano z użyciem gorącej wody, wełnianą tkaninę, z której powstawało sukno na góralskie ubrania. Urządzenie napędzało koło wodne, dlatego folusz stoi nad potokiem. Poznacie go po krzywym dachu.
Farbiarnia z Orawki (kopia) ★Biały murowany budynek z mansardowym dachem to kopia farbiarni, która do dziś stoi w Orawce i powstała prawdopodobnie w pierwszej połowie XVIII wieku. W środku są kocioł do farbowania, beczki do płukania, wieszaki do suszenia i narzędzia, którymi drukowano na płótnie wzory geometryczne i roślinne, a potem farbowano je na ciemnoniebiesko.
Szkoła z Lipnicy Wielkiej (2. poł. XIX w.) ★Wiejska szkoła z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Lipnicy Wielkiej. Pod jednym dachem z niebieskimi oknami mieści izbę lekcyjną, kancelarię i izbę mieszkalną. Dzieci mogą porównać dawną klasę ze swoją.
Lamus z Podwilka (XVIII w.)Lamus to drewniany spichlerz na zapasy. Ten z Podwilka pochodzi z XVIII wieku i należał do tamtejszej plebanii. Ma pięterko z galeryjką i dach kryty gontem, a przylega do niego zadaszona brama wjazdowa. Stoi zaraz przy wejściu do skansenu, więc to jeden z pierwszych budynków, które zobaczycie.
Chałupa Alojzego Dziubka z Jabłonki (1839 r.)Dom z Jabłonki zbudowano w 1839 roku. To typowy orawski dom z wyżką, czyli spichlerzem na piętrze, kryty gontem i słomą. Na galerię pod dachem prowadzą zewnętrzne schody, obok których wisi zegar słoneczny, a uwagę zwraca rzeźbiona balustrada. Do skansenu trafił w 1968 roku. W środku urządzono orawską izbę weselną: nakryty stół, miejsca gości według starszeństwa i odświętne stroje.
Dzwonnica loretańska z Zimnej Dziury (XVIII/XIX w.)Drewnianą dzwonnicę z przełomu XVIII i XIX wieku przeniesiono z przysiółka Zimna Dziura w 1968 roku. Ma pochyłe, oszalowane deskami ściany i nadstawę z otworami, w której wisi dzwon z XVII wieku. Nazywa się loretańska, bo dzwony przywożone z pielgrzymek do Loreto miały odpędzać burze. Dzwonem wzywano też na modlitwę i ostrzegano przed pożarem.
Remiza z Harkabuza (kopia)Budynek jest kopią wiejskiej remizy strażackiej z Harkabuza. Dziś mieści stróżówkę i garaż muzeum, więc ogląda się go z zewnątrz. Spójrzcie na wieżyczkę na dachu: wiatrowskaz z różą wiatrów pokazuje strony świata.
Chałupa Dziurczaka z Zubrzycy Dolnej (koniec XIX w.)Chałupę z końca XIX wieku przeniesiono z Zubrzycy Dolnej. Pokazuje nowszy typ orawskiego domu: stoi na wysokiej kamiennej podmurówce z piwnicą, a do drzwi prowadzą schody na ganek. W środku jest wystawa o najstarszej orawskiej aptece.
Chałupa Omylaka z Zubrzycy Dolnej (2. poł. XIX w.)Chałupę z drugiej połowy XIX wieku przeniesiono z Zubrzycy Dolnej. Razem z nieco cofniętym budynkiem gospodarczym Wendelina Moniaka z 1924 roku tworzy zagrodę. W środku jest wystawa o Piotrze Borowym, nazywanym Apostołem Orawy.
Zagroda Wontorczyka z Lipnicy Małej (XIX w.)To jedyna w skansenie zagroda w kształcie litery L. Tworzą ją XIX-wieczna chałupa z Lipnicy Małej i budynki gospodarcze Solawy z lat 40. XX wieku z Zubrzycy Dolnej. W środku jest wystawa o dawnym krawiectwie.
Chałupa Kotta z Zubrzycy Górnej (1869 r.)Chałupa z 1869 roku to klasyczny przykład orawskiego budownictwa. Wnętrze pokazuje, jak żyła średnio zamożna rodzina w drugiej połowie XIX wieku. Zwróćcie uwagę na okna z maleńkimi szybkami i wzór wschodzącego słońca na drzwiach, który miał przynosić domownikom szczęście.
Zagroda Zązla z Podwilka (XIX/XX w.)Zagroda z przełomu XIX i XX wieku pochodzi z Podwilka. W środku jest wystawa o szewstwie oraz wyposażenie domu z połowy XX wieku, więc można zobaczyć, jak dawniej szyto i naprawiano buty.
Zagroda Pawlaczek z Jabłonki (2. poł. XIX w.)Zagroda z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Jabłonki. Dom ma wyżkę z galerią pod okapem, a budynki zagrody kryte są słomą. W środku zobaczycie typowe wyposażenie orawskiego domu z przełomu XIX i XX wieku.
Zagroda Pawlaka z Zubrzycy Górnej (XIX/XX w.)Zagroda z przełomu XIX i XX wieku pochodzi z Zubrzycy Górnej. W domu urządzono skromną przydomową pracownię stolarską, a w części gospodarczej gonciarnię, czyli warsztat, w którym strugano gonty, drewniane deszczułki do krycia dachów.
Zagroda Czarniaków z Zubrzycy Górnej (1930 r.)Zagroda z Zubrzycy Górnej pochodzi z 1930 roku. Pokazuje typ zagrody częściowo zamkniętej, w której budynki z kilku stron otaczają podwórze. Dom ma kamienną podmurówkę i ganek, a dziś odbywają się w nim zajęcia edukacyjne.
Chałupa Miraja z JabłonkiChałupa z Jabłonki jest jednobudynkowa: izby mieszkalne i pomieszczenia gospodarcze stoją pod jednym dachem, krytym częściowo słomą, czyli kicokami. Wnętrze urządzono tak, jak wyglądało w drugiej połowie XX wieku, więc dziadkowie mogą tu rozpoznać sprzęty ze swojego dzieciństwa.
Chałupa Joanny Moniak z Zubrzycy Górnej (1. poł. XX w.)Chałupa z pierwszej połowy XX wieku pochodzi z Zubrzycy Górnej, tej samej wsi, w której stoi skansen. Długi dom z niebieskimi oknami mieści dziś sale, w których muzeum prowadzi zajęcia edukacyjne.
Chałupa Świetlaka z Zubrzycy Górnej (lata 40. XX w.)Chałupa z lat 40. XX wieku pochodzi z Zubrzycy Górnej. Razem z budynkiem gospodarczym Łukaszczyka z Podwilka tworzy zagrodę. Dziś odbywają się w niej zajęcia edukacyjne muzeum.
Chałupa Anny Pawlak z Piekielnika (2. poł. XIX w.)Chałupa z drugiej połowy XIX wieku pochodzi z Piekielnika i tworzy zagrodę z budynkiem gospodarczym Piekielnickiego. W środku jest wystawa o stolarstwie, snycerstwie i rzeźbiarstwie. Snycerze dłutem i knyplem, czyli drewnianym młotkiem, rzeźbili zdobienia chałup i mebli, a także figury świętych.
BacówkiBacówki to pasterskie szałasy. W typowym orawskim szałasie urządzono wystawę o pasterstwie w Karpatach: o wypasie owiec na halach i o wyrobie serów, oscypków, bundzu i żentycy. Tuż obok jest plac zabaw i miejsce na ognisko.
Atrakcja 1
AmfiteatrPlenerowa scena z półkolistą widownią z drewnianych ław i białym zadaszeniem. Służy imprezom plenerowym muzeum, które od lat organizuje festyny folklorystyczne, z których najbardziej znane jest Święto Borówki.
Toalety / kasy / parking 2
Czarna Karczma z Podwilka (kasa)
Toalety
Skansen w Zubrzycy GórnejPobierz Turi