Spacer zaczyna się przy nowym muzeum w Stębarku, obok parkingu. Pole bitwy jest otwarte i bezpłatne przez cały rok, a muzeum ma płatny wstęp i własne godziny. Trasa prowadzi łąkami i polnymi drogami, w deszcz bywa błotniście. W okolicy 15 lipca odbywają się Dni Grunwaldu i inscenizacja bitwy, wtedy przychodzą tłumy. Jeśli jesteście już na polu, Turi poprowadzi od najbliższego punktu.
W domu otwórzcie obiekt w Turi i dotknijcie „Pobierz na wyjazd”: mapa, opisy i zdjęcia zadziałają bez zasięgu.
Najdalsze punkty zwiedzajcie na początku, kiedy macie jeszcze siły.
Odhaczajcie na bieżąco, a przy wyjściu będziecie wiedzieć, co zostało.
Pole Grunwaldu w aplikacji Turi
Pozycja na żywo, trasa od punktu do punktu, opisy do czytania i słuchania. Bezpłatnie, bez konta, także po angielsku, niemiecku i ukraińsku.
Ten sam plan co w aplikacji. Dotknijcie punktu, żeby zobaczyć zdjęcie i opis; w Turi zobaczycie na nim też siebie.
1polecane, w kolejności trasypozostałe punktyWCtoalety, jedzenie, kasy
Plan: OpenStreetMap (ODbL) i BDOT10k GUGiK, sprawdzony na zdjęciach lotniczych. Opisy i zdjęcia: Turi i Wikimedia Commons. Coś się nie zgadza? Daj znać.
Warto zobaczyć
Miejsce jednej z największych bitew średniowiecznej Europy: 15 lipca 1410 roku wojska Władysława Jagiełły i Witolda pokonały tu zakon krzyżacki. Spacer prowadzi od nowego muzeum przez ruiny kaplicy pobitewnej i Kamień Jungingena do amfiteatru z kamienną makietą bitwy, Pomnika Zwycięstwa z jedenastoma masztami chorągwi i głazów z pomnika w Krakowie. Dla chętnych dalej jest Kopiec Jagiełły.
Fot. Gorofil, CC0, Wikimedia Commons1
Budynek / zabytek
Nowe Muzeum Bitwy pod Grunwaldem
Tu zaczynacie, przy nowej siedzibie muzeum, otwartej we wrześniu 2022 roku. 15 lipca 1410 roku na tych polach wojska polskie, litewskie i ruskie pod dowództwem króla Władysława Jagiełły, razem około 29 tysięcy zbrojnych, pokonały armię zakonu krzyżackiego, wspieraną przez rycerzy z zachodniej Europy, około 21 tysięcy zbrojnych. To jedna z największych bitew średniowiecznej Europy. Od 2010 roku pole bitwy jest pomnikiem historii. Samo pole jest otwarte, a muzeum ma płatny wstęp i własne godziny.
Fot. Marek Mróz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons2
Atrakcja
Głazy z pomnika krakowskiego
Te granitowe bloki pochodzą z Pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie. Postawiono go w 1910 roku, w 500. rocznicę bitwy, za pieniądze kompozytora Ignacego Jana Paderewskiego, a na odsłonięcie przyszło około 150 tysięcy ludzi. Od listopada 1939 do kwietnia 1940 roku Niemcy rozebrali i wysadzili pomnik. Krakowianie uratowali część fragmentów i ukrywali je przez całą okupację. W 1976 roku pomnik w Krakowie odtworzono, a ocalałe bloki cokołu przywieziono tutaj.
Fot. Łukasz Niemiec, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons3
Atrakcja
Pomnik Zwycięstwa i chorągwie
Pomnik stoi na najwyższym miejscu pola, więc widać go z kilku kilometrów. Ośmiometrowe granitowe bloki z twarzami rycerzy i jedenaście trzydziestometrowych masztów, które przypominają chorągwie polskie i litewsko-ruskie, zaprojektowali Jerzy Bandura i Witold Cęckiewicz. Odsłonięto go 17 lipca 1960 roku, w 550. rocznicę bitwy, przy około 200 tysiącach ludzi. Obok stoi pomnik, który podarował naród litewski. Co roku około 15 lipca na tych polach odbywają się Dni Grunwaldu z inscenizacją bitwy, w której biorą udział bractwa rycerskie z wielu krajów.
Fot. Łukasz Niemiec, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons4
Atrakcja
Amfiteatr i makieta bitwy
Na dnie amfiteatru leży prawie dwudziestometrowa mapa z kolorowych kamieni, która pokazuje ustawienie wojsk tuż przed bitwą. Pod amfiteatrem jest dawny pawilon muzeum. Kronikarz zapisał, że wojska królewskie ruszyły do walki z pieśnią Bogurodzica. Przed bitwą Krzyżacy przysłali Jagielle dwa nagie miecze, jako wezwanie do walki; król przyjął je i stały się słynną pamiątką zwycięstwa. Spróbujcie na makiecie znaleźć, gdzie stali Polacy, a gdzie Litwini.
Fot. Łukasz Niemiec, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons5
Atrakcja
Kamień Jungingena
Napis na głazie mówi: miejsce śmierci wielkiego mistrza Ulryka von Jungingena. Głaz ustawili Niemcy w 1901 roku na resztkach kaplicy, a po wojnie przesunięto go tutaj i przetłumaczono napis na polski. Ulrich von Jungingen był od 1407 roku 26. wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego i to on rozpoczął wojnę z Polską i Litwą w 1409 roku. Zginął w bitwie razem z większością braci zakonnych. Król Jagiełło kazał z honorami odesłać jego ciało do Malborka.
Fot. Łukasz Niemiec, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons6
Atrakcja
Ruiny kaplicy pobitewnej
Już w 1411 roku Krzyżacy wznieśli tu gotycką kaplicę ku pamięci poległych. Podobno stanęła w miejscu, gdzie zginął wielki mistrz Ulrich von Jungingen. Z kaplicy zostały tylko fundamenty i fragmenty murów. Archeolodzy znaleźli w pobliżu kilka zbiorowych mogił rycerzy, którzy zginęli w bitwie. To miejsce pochówku, więc zachowajcie tu spokój.
Wszystkie punkty (9)
Pogrupowane jak w legendzie planu. Gwiazdka oznacza punkty polecane.
Budynek / zabytek 1
Nowe Muzeum Bitwy pod Grunwaldem ★Tu zaczynacie, przy nowej siedzibie muzeum, otwartej we wrześniu 2022 roku. 15 lipca 1410 roku na tych polach wojska polskie, litewskie i ruskie pod dowództwem króla Władysława Jagiełły, razem około 29 tysięcy zbrojnych, pokonały armię zakonu krzyżackiego, wspieraną przez rycerzy z zachodniej Europy, około 21 tysięcy zbrojnych. To jedna z największych bitew średniowiecznej Europy. Od 2010 roku pole bitwy jest pomnikiem historii. Samo pole jest otwarte, a muzeum ma płatny wstęp i własne godziny.
Atrakcja 6
Głazy z pomnika krakowskiego ★Te granitowe bloki pochodzą z Pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie. Postawiono go w 1910 roku, w 500. rocznicę bitwy, za pieniądze kompozytora Ignacego Jana Paderewskiego, a na odsłonięcie przyszło około 150 tysięcy ludzi. Od listopada 1939 do kwietnia 1940 roku Niemcy rozebrali i wysadzili pomnik. Krakowianie uratowali część fragmentów i ukrywali je przez całą okupację. W 1976 roku pomnik w Krakowie odtworzono, a ocalałe bloki cokołu przywieziono tutaj.
Pomnik Zwycięstwa i chorągwie ★Pomnik stoi na najwyższym miejscu pola, więc widać go z kilku kilometrów. Ośmiometrowe granitowe bloki z twarzami rycerzy i jedenaście trzydziestometrowych masztów, które przypominają chorągwie polskie i litewsko-ruskie, zaprojektowali Jerzy Bandura i Witold Cęckiewicz. Odsłonięto go 17 lipca 1960 roku, w 550. rocznicę bitwy, przy około 200 tysiącach ludzi. Obok stoi pomnik, który podarował naród litewski. Co roku około 15 lipca na tych polach odbywają się Dni Grunwaldu z inscenizacją bitwy, w której biorą udział bractwa rycerskie z wielu krajów.
Amfiteatr i makieta bitwy ★Na dnie amfiteatru leży prawie dwudziestometrowa mapa z kolorowych kamieni, która pokazuje ustawienie wojsk tuż przed bitwą. Pod amfiteatrem jest dawny pawilon muzeum. Kronikarz zapisał, że wojska królewskie ruszyły do walki z pieśnią Bogurodzica. Przed bitwą Krzyżacy przysłali Jagielle dwa nagie miecze, jako wezwanie do walki; król przyjął je i stały się słynną pamiątką zwycięstwa. Spróbujcie na makiecie znaleźć, gdzie stali Polacy, a gdzie Litwini.
Kamień Jungingena ★Napis na głazie mówi: miejsce śmierci wielkiego mistrza Ulryka von Jungingena. Głaz ustawili Niemcy w 1901 roku na resztkach kaplicy, a po wojnie przesunięto go tutaj i przetłumaczono napis na polski. Ulrich von Jungingen był od 1407 roku 26. wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego i to on rozpoczął wojnę z Polską i Litwą w 1409 roku. Zginął w bitwie razem z większością braci zakonnych. Król Jagiełło kazał z honorami odesłać jego ciało do Malborka.
Ruiny kaplicy pobitewnej ★Już w 1411 roku Krzyżacy wznieśli tu gotycką kaplicę ku pamięci poległych. Podobno stanęła w miejscu, gdzie zginął wielki mistrz Ulrich von Jungingen. Z kaplicy zostały tylko fundamenty i fragmenty murów. Archeolodzy znaleźli w pobliżu kilka zbiorowych mogił rycerzy, którzy zginęli w bitwie. To miejsce pochówku, więc zachowajcie tu spokój.
Kopiec JagiełłyKilkadziesiąt metrów na północ od drogi wznosi się kopiec. Prawdopodobnie w tym miejscu, około półtora kilometra od pomnika, stał król Władysław Jagiełło w pierwszej fazie bitwy i stąd dowodził. Kopiec usypali harcerze w 1959 roku. Prowadzi tu niebieski szlak od pomnika. Z góry dobrze widać, jak rozległe było pole bitwy: walczono na łąkach i w lasach między Stębarkiem, Łodwigowem i Ulnowem.