Podchorążówka (Wielka Oficyna) ★Tu zaczynacie: w Podchorążówce jest główna kasa Łazienek, sklep muzealny i wystawy czasowe. Za Stanisława Augusta budynek nazywano Wielką Oficyną: mieściła kuchnię, spiżarnię i pokoje dworzan, a z pałacem łączył ją drewniany, kryty korytarz. Od 1822 r. działała tu Szkoła Podchorążych Piechoty. To stąd 29 listopada 1830 r. wyszli spiskowcy Piotra Wysockiego i zaczęło się powstanie listopadowe.
Pałac Myślewicki ★Wczesnoklasycystyczny pałac wzniesiono dla Stanisława Augusta w latach 70. XVIII wieku według projektu Dominika Merliniego. Nazwa pochodzi od dawnej wsi Myślewice. Mieszkali tu dworzanie króla, a inicjały JP nad wejściem łączy się z księciem Józefem Poniatowskim. Pałac ma zachowany w większości oryginalny wystrój, w tym malowidła i jedną z dwóch ocalałych w Polsce XVIII-wiecznych łazienek. Na piętro prowadzą strome schody.
Świątynia Sybilli ★Biała świątynia z rzędem jońskich kolumn wygląda jak z kamienia, ale jest zbudowana wyłącznie z drewna. Powstała w 1822 r., prawdopodobnie według projektu Jakuba Kubickiego, na wzór świątyń starożytnych. Wejścia pilnują dwa żeliwne lwy stylizowane na egipskie sfinksy. Obok stoi biały marmurowy stożek Omfalos, czyli pępek świata, dzieło greckiej artystki Christiny Papageorgiou z 2013 r.
Wodozbiór ★Okrągła budowla zbierała wodę z okolicznych źródeł i zasilała nią Pałac na Wyspie oraz pobliską fontannę. Za Stanisława Augusta miała ceglane ściany i mówiono na nią Baszta albo Okrąglak. Obecny wygląd nadał jej w 1823 r. Chrystian Piotr Aigner, wzorując się na rzymskim grobowcu Cecylii Metelli: u góry biegnie fryz z czaszek wołów i owocowych girland. W środku, latem, jest wystawa o tym, jak doprowadzano wodę do Łazienek.
Stara Oranżeria i Teatr Królewski ★Długi budynek z lat 1785-1788, zaprojektowany przez Dominika Merliniego, służył do zimowania drzewek pomarańczowych, które latem zdobiły ogrody. W jego skrzydle jest Teatr Królewski, jeden z kilku w Europie oryginalnych XVIII-wiecznych teatrów dworskich, z namalowanymi na ścianach lożami pełnymi widzów. W dawnej oranżerii jest Królewska Galeria Rzeźby, a w budynku także kasa. Do wejścia nie dojdziecie od strony ogrodu.
Biały Dom ★Pierwszy budynek, który Stanisław August postawił w Łazienkach od podstaw, około 1774 r., najpewniej według projektu Dominika Merliniego. W tej letniej willi mieszkały siostry króla, a w latach 1801-1804 przyszły król Francji Ludwik XVIII. Wnętrza zdobią pierwsze w Polsce malowane groteski, a na piętrze jest Królewska Kolekcja Grafiki. Dom wygląda z każdej strony tak samo, wejście jest naprzeciwko fontanny. Otwarty latem.
Pałac na Wyspie ★Letnia rezydencja Stanisława Augusta stoi na sztucznej wyspie między dwoma stawami. Pod koniec XVII wieku był tu barokowy pawilon Łaźni marszałka Lubomirskiego, od którego pochodzi nazwa Łazienek. Król przebudował go na klasycystyczny pałac i latem wydawał tu słynne obiady czwartkowe. W 1944 r. Niemcy podpalili wnętrza i nawiercili w ścianach otwory na dynamit, ale pałacu nie wysadzili. W środku jest Królewska Galeria Obrazów.
Stara KordegardaMały pawilon nad Stawem Północnym, z tyłu Pałacu na Wyspie. Zbudowano go w latach 1791-1792 według projektu Jana Chrystiana Kamsetzera jako wartownię: stacjonująca tu straż pilnowała przyjezdnych na głównej drodze do pałacu i dbała o bezpieczeństwo króla. Prosta, surowa bryła nawiązuje do architektury starożytnej Grecji. Dziś muzeum prowadzi tu twórczą przestrzeń dla dzieci i dorosłych.
ErmitażErmitaż, czyli pustelnia, to jeden z najstarszych budynków Łazienek. Stał tu już pod koniec XVII wieku, gdy marszałek Stanisław Herakliusz Lubomirski przychodził w to ciche, zalesione miejsce czytać, pisać i rozmyślać. Po pożarze na początku panowania Stanisława Augusta odbudował go Dominik Merlini, a w 1777 r. zamieszkała w nim Francuzka Henrietta Zofia Lhullier, przyjaciółka króla, podobno wróżka.
Dawna OberżaDwór na planie trapezu, nazywany też Austerią, powstał prawdopodobnie w latach 70. XVIII wieku, a w drugiej połowie XIX wieku dobudowano mu piętro. Dziś mieszczą się w nim biura muzeum i Straż Muzealna, więc do środka się nie wchodzi. Zerknijcie na wejście od południa: drzwi otacza portal z podwójnymi pilastrami, zwieńczony balustradą z kulami.
Stajnie KubickiegoKlasycystyczne stajnie i wozownie zbudowano w latach 1825-1826 według projektu Jakuba Kubickiego. Było tu miejsce dla 48 koni i ośmiu pojazdów konnych, a siano trzymano na strychu i zrzucano przez otwory z klapami, które zachowały się do dziś. W budynku jest kasa i dwie wystawy: powozownia z kolekcją pojazdów konnych i uprzęży oraz Królewska Manufaktura Tkacka z XIX-wiecznymi krosnami żakardowymi.
Koszary KantonistówProsty, klasycystyczny budynek z lat 1826-1828 stoi w południowej części dawnego folwarku łazienkowskiego. W dawnych dokumentach nazywano go też Koszarami Inwalidów albo Domkiem Ogrodnika. Dziś są tu wystawy stałe i czasowe Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa, które od 2018 r. jest oddziałem Muzeum Łazienki Królewskie.
Nowa PalmiarniaPrzeszklony pawilon między Koszarami Kantonistów a hipodromem. Działa w nim Centrum Edukacji Ekologicznej, w którym muzeum prowadzi zajęcia przyrodnicze, na przykład spotkania z przyrodą dla dzieci od 4 lat i dorosłych oraz warsztaty o ptakach. Na co dzień budynek jest zamknięty i otwiera się tylko na zajęcia, więc jeśli chcecie wejść, sprawdźcie wcześniej kalendarz na stronie muzeum.
Nowa OranżeriaDługi budynek z przeszkloną ścianą od południa zbudowano w latach 1860-1861 według projektu Adama Adolfa Loewego i Józefa Orłowskiego. W chłodne dni chroniono w nim drzewa pomarańczowe i egzotyczne rośliny, między innymi magnolie, mirty, granaty i cyprysy. Środek fasady zdobią posągi Wertumnusa i Pomony, bóstw pór roku i sadów. Dziś działa tu restauracja, a przed budynkiem stoi zegar słoneczny Adama Myjaka.
Świątynia EgipskaPawilon stylizowany na świątynię egipską stoi na wale, jedynej zachowanej części okopów Lubomirskiego, usypanych wokół Warszawy w 1770 r. dla ochrony przed epidemią dżumy. Wejście wspierają cztery kolumny z głowicami w kształcie kwiatów lotosu, a lwy wyrzucają z pysków wodę. W środku dojrzewały kiedyś figi. Dach jest jednocześnie mostem nad stawem, dlatego mówi się też o Moście Egipskim, a nad nim stoi obelisk z hieroglifami.
Nowa KordegardaW tym miejscu w latach 1779-1780 stanął pawilon do gry Trou-Madame, w której wtaczano krążki do specjalnych bramek. Potem był tu dworski Teatr Mały, zwany Komedyalnią, a w 1830 r. Jakub Kubicki przebudował go na wartownię. O żołnierskiej przeszłości przypominają maski strażników w hełmach i płaskorzeźby z pękami broni nad oknami. Dziś działa tu kawiarnia.